Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił jako spóźnioną skargę T.C. na uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 czerwca 2013 r. nr XXVI/362/13 w przedmiocie podziału Województwa Zachodniopomorskiego na obwody łowieckie.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący w dniu 20 lipca 2015 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w dniu 23 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego). Organ nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na wezwanie. Zatem, stosownie do art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę na przedmiotową uchwałę należało wnieść najpóźniej z upływem sześćdziesiątego dnia, licząc od dnia 23 lipca 2015 r. Tymczasem skarga do sądu złożona została w dniu 20 listopada 2015 r. Zatem, w ocenie Sądu, wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem ustawowo określonego terminu, co uzasadnia jej odrzucenie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T.C. zarzucając mu naruszenie art. 53 § 2 p.p.s.a. W zażaleniu wskazano, że Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu podał jedynie datę wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie odniósł się zaś w żaden sposób do terminu w jakim organ powinien był się do przedmiotowego wezwania ustosunkować. Żalący podkreślił także, że termin do wniesienia skargi nie powinien być liczony od daty złożenia wezwania, "lecz od upływu terminu do dokonania danej czynności", tj. od daty w której organ zobowiązany był do udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na zażalenie Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a., w przypadkach gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W takich przypadkach skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zatem w myśl wymienionych wyżej przepisów, w sytuacji nieudzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie, termin do wniesienia skargi liczony jest od daty otrzymania przez organ przedmiotowego wezwania.
W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczone zostało organowi w dniu 23 lipca 2015 r. Ponieważ organ nie udzielił na nie odpowiedzi, co jest okolicznością wynikającą z pisma skarżącego do organu z dnia 20 lipca 2015 r. i potwierdzenia nadania tego pisma opieczętowanego datownikiem "23072015", to Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że termin do wniesienia skargi, zgodnie z powołanymi przepisami, wynosił 60 dni od daty złożenia wezwania. Zatem, termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 21 września 2015 r. Tym samym, skarga z 20 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) prawidłowo uznana została za złożoną po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia i jako taka została odrzucona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Pogląd skarżącego dotyczący rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi nie od dnia doręczenia organowi wezwania lecz od dnia upływu terminu do dokonania czynności usunięcia naruszenia prawa przez organ, nie znajduje potwierdzenia w obowiązującym stanie prawnym, szczególnie w treści art. 53 § 2 p.p.s.a., czego potwierdzeniem jest treść uchwały NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07, przywołanej przez Sąd pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.