Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na mocy § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. – dalej zwanego rozporządzeniem) określono należny wpis sądowy na kwotę 500 złotych od Stowarzyszenia Właścicieli Domków Letniskowych w B., które wniosło skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku dotyczącą odroczenia nakazu rozbiórki i do jego uiszczenia zobowiązano skarżące Stowarzyszenie.
Na powyższe zarządzenie Stowarzyszenie Właścicieli Domków Letniskowych w B. wniosło zażalenie podnosząc w nim, że z powodu wniesienia skargi na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przez dwie osoby, których prawa i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są takie same, Sąd powinien zarządzić tylko jedną opłatę, tym bardziej że sprawa jest rozpatrywana na jednej i tej samej rozprawie. Skarżące Stowarzyszenie wskazało też, że posiada wiedzę, iż druga osoba występująca ze skargą uiściła w terminie odpowiedni wpis.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga na wznowienie postępowania. Przepis ten jednoznacznie wprowadza więc obowiązek uiszczenia wpisu od skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Z kolei w myśl art. 214 § 2 p.p.s.a. pisma wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlegają jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosowanie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne.
Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (T. Woś, H. Knysiak -Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 601). W związku z tym należy podkreślić, że wniesienie skargi nawet w jednymi piśmie w sprawie nie oznacza, iż zawsze mamy do czynienia z istnieniem wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 p.p.s.a.
Mając przytoczone wyżej uwagi na względzie należy stwierdzić, że w warunkach przedmiotowej sprawy pomiędzy W. S. i Stowarzyszeniem Właścicieli Domków Letniskowych w B. wnoszącymi skargi na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku nie zachodzi współuczestnictwo uzasadniające pobranie jednej opłaty sądowej, bowiem każdy ze skarżących reprezentuje w sprawie swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, czego nie zmienia fakt, że cel, który chcą oni osiągnąć skarżąc decyzję jest dla nich wspólny.
Z powyższych przyczyn uznać trzeba, iż zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jest zgodne z prawem. Zgodna z przepisami, z uwagi na przedmiot skarżonej decyzji, jest także wskazana w zarządzeniu wysokość wpisu sądowego określona na kwotę 500 złotych, która wynika z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.