Uzasadnienie
Zakład Gospodarki Komunalnej w O. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej.
Wraz ze skargą dołączono dowód wpłaty kwoty 100 zł z dnia 26 stycznia 2017 r.
Zarządzeniem z dnia 6 marca 2017 r. Przewodniczący IV Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł od skargi na powyższą decyzję. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 14 marca 2017 r.
Pismem z dnia 20 marca 2017 r. skarżący nadesłał dowód uiszczenia wpisu sądowego na kwotę 100 zł z dnia 26 stycznia 2017 r.
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego w pełnej wysokości, tj. 200 zł pomimo, że zarządzeniem z dnia 6 marca 2017 r. wezwano do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 100 zł.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł Zakład Gospodarki Komunalnej w O. L. podnosząc obrazę art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez skierowanie błędnego i nieczytelnego wezwania do uiszczenia brakującej opłaty od skargi. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
W uzasadnieniu skarżący podnosił, że wobec faktu, że nie jest on reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, błędnie zrozumiał wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł, bowiem przyjął, że Sąd wzywa do wpłaty kwoty 100 zł, którą to wpłacił w chwili kierowania skargi do Sądu. Podnosił, że korespondencja otrzymana z sądu była obszerna i chaotyczna, co nie pozostawało bez wpływu na odbiór przez skarżącego treści wezwania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga (...) od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Nie ulega wątpliwości, że skarżący wraz z wniesieniem skargi uiścił kwotę 100 zł, oraz, że zarządzeniem z 6 marca 2017 r. został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł. W podstawie prawnej wezwania podano § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zatem wezwanie z 6 marca 2017 r. należało wykonać zgodnie z pouczeniem, czyli uzupełnić wpis sądowy o kwotę 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Podnoszone w zażaleniu okoliczności w kwestii błędnego zrozumienia wezwania nie mogą mieć wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia, gdyż zaskarżone postanowienie zostało wydane po uprzednim wezwaniu do uzupełnienia wpisu, które to wezwanie nie było podważane przez skarżącego. Po otrzymaniu wezwania poinformował, że wpis został już przez niego uiszczony w żądanej wysokości, a nie wniósł zażalenia. Tym samym spełnione zostały wszystkie przesłanki określone w art. 220 § 3 p.p.s.a., stanowiące podstawę odrzucenia nieprawidłowo opłaconej skargi.
Nie można zgodzić się ze skarżącym, że otrzymana korespondencja z Sądu m.in. do uzupełnienia wpisu od skargi była chaotyczna. Z treści tego wezwania jasno wynika, że Sąd wzywał do uzupełnienia wpisu "o kwotę 100 zł". Ubocznie należy dodać, że nawet gdyby skarżący miał wątpliwości co do treści wezwania Sądu, to charakter działalności jaką zajmuje się skarżący pozwala stwierdzić, iż bez trudu mógł on takie wątpliwości rozwiać, kontaktując się z Sądem.
Zatem Sąd I instancji nie naruszył art. 220 § 3 p.p.s.a. i słusznie przyjął, że skarżący nie uiścił prawidłowej opłaty od skargi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.