Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącym J. i J. J. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie był już rozpatrywany przez Sąd, który postanowieniem z dnia 8 października 2004 r. oddalił wniosek skarżących. Natomiast postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r. oddalono zażalenie skarżących na powyższe postanowienie. Z tej przyczyny Sąd uznał ponowny wniosek skarżących za nieuzasadniony.
Na powyższe postanowienie Sądu skarżący wnieśli zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Instytucja prawa pomocy jest szczególną pomocą państwa wobec osób, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z toczącym się postępowaniem. W związku z tym, co do zasady, obejmuje możliwość zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w całości lub w części osoby, które nie dysponują żadnymi środkami na pokrycie kosztów postępowania (nie osiągają żadnego dochodu lub osiągają dochód wyjątkowo niski oraz nie posiadają żadnego majątku). Jednocześnie w orzecznictwie podkreśla się wykluczenie możliwości zwolnienia od kosztów sądowych osoby, które dysponują jakimkolwiek majątkiem, a szczególnie nieruchomym, który może przynosić pożytki, być zabezpieczeniem pożyczki lub podlegać obrotowi.
Powyższe warunki nie ograniczają możliwości przyznania prawa pomocy wyłącznie osobom nie posiadającym żadnego dochodu, ustawa nie wskazuje również górnej granicy dochodu, przy jakim można ubiegać się o przyznanie prawa pomocy; jednakże wynika z nich, że prawo pomocy jest przyznawane w drodze wyjątku, w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Zgodnie bowiem z
Sygn. akt II OZ 1172/05 art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który wyraża generalna zasadę postępowania, strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie.
W niniejszej sprawie skarżący prowadzący dwuosobowe gospodarstwo domowe wykazali dochód netto w wysokości 2409 zł., który nawet przy wskazanych we wniosku wydatkach, nie uzasadnia przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Kwota ta nie pozwala zaliczyć skarżących do grupy osób, które nie mogą ponieść kosztów postępowania. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie toczy się już ponad półtora roku co pozwala stwierdzić, że skarżący mieli możliwość zgromadzenia w tym czasie kwoty na pokrycie kosztów postępowania.
Dodatkowo należy stwierdzić, że wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy został już rozpatrzony, a w ponownym wniosku nie wskazano na żadne nowe okoliczności, które uzasadniałyby zmianę orzeczenia w tej sprawie. W tym stanie rzeczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie narusza prawa.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.