Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez Z. C. decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 19 maja 2005 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji podkreślił, że skarżący nie przedstawił żadnych argumentów mających przemówić za wstrzymaniem wykonania decyzji, a mając na uwadze charakter decyzji (umorzenie postępowania) Sąd uznał, iż skarżący nie wykazał, aby wykonanie przedmiotowej decyzji przed rozpatrzeniem skargi spowodowało skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł pismem z dnia 12 września 2005 r. zażalenie, w którym podniósł, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje znaczną szkodę, ponieważ skutki wykonanej inwestycji z uwagi na trwałość techniczną budynków będą bardzo trudne do odwrócenia.
W odpowiedzi na zażalenie W. K. podniósł, że argumenty zawarte w zażaleniu Z. C. są bezpodstawne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Istotnie Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, w którym należy wskazać, na możliwość spowodowania niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej aktu/czynności (w sprawie niniejszej decyzji). Zatem podstawowym warunkiem jest wskazanie we wniosku prawdopodobieństwa wystąpienia negatywnych dla wnioskującego skutków w wyniku wykonania decyzji. Sąd I instancji słusznie zauważył, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia.
Ponadto zaskarżona decyzja Wojewody Zachodniopomorskiego o umorzeniu postępowania odwoławczego nie powoduje ze swojej istoty niebezpieczeństwa powstania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.