Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 415/03 o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 415/03 w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji dot. umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki.
W uzasadnieniu Sąd podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną D. W.od wyroku z dnia 18 grudnia 2008 r. (k. 856 akt sądowych).
Zażalenie na to postanowienie wnieśli D. W. i M. W. W zażaleniu zarzucono, że sędziowie pozbawiają skarżących prawa do sądu, "rozmnażają sprawy" i działają w celu pokrzywdzenia skarżących i interesu publicznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że w niniejszej sprawie D. W. i M. W. sporządzili i podpisali zażalenie osobiście, nie będąc adwokatami lub radcami prawnymi, ani innym podmiotem uprawnionym do dokonania tej czynności (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Z tych względów zażalenie należało odrzucić.
Wobec zarzutów podniesionych w zażaleniu, Sąd I instancji podkreślił, że to skarżący inicjują postępowanie, składając liczne skargi, wnioski i zażalenia w tej i innych sprawach, co obliguje sąd i organy do podejmowania wielu postępowań. Nadto Sąd I instancji stwierdził, że wbrew twierdzeniom skarżącej D. W. z akt sprawy nikt nie "wyrzucił" pełnomocnictwa dla adwokata K. G. (do wglądu: k. 458 akt sądowych).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. i M. W. i zaskarżając je w całości wnieśli o jego uchylenie i zmianę i przyjęcie zażalenia i skargi kasacyjnej do sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
W niniejszej sprawie odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uzasadnieniem doręczono skarżącej kasacyjnie wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. W szczególności pouczono skarżącą kasacyjnie, że zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że D. W. i M. W. zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzili osobiście. Nie należą oni do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 P.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia. Podkreślić należy, iż skarżąca kasacyjnie została pouczona przez Sąd o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie, tzn. przymusie adwokacko-radcowskim.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2014 r. odpowiada prawu. Podkreślić w tym miejscu należy, że odrębnemu rozpoznaniu podlega zażalenie z dnia 7 kwietnia 2014r. (k.882-885) na postanowienie z dnia 10.03.2014r. odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (k.847-852).
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.