Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.J. i T.J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2015 r. wezwano skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego przez oboje skarżących oraz wezwano skarżącą do podpisania skargi lub nadesłanie skargi własnoręcznie przez nią podpisanej. W piśmie wskazano, że powyższe braki skarżący mają uzupełnić w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę doręczono skarżącym w dniu 11 stycznia 2016 r., zatem przedmiotowy termin upływał w dniu 19 stycznia 2016 r.
Sąd wskazał, że w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła żadnego z wymienionych braków formalnych skargi oraz nie uiściła żądanego wpisu. Jednocześnie pismem z dnia 10 stycznia 2016 r. skarżąca wycofała skargę, jednakże w ocenie Sądu, cofnięcie to nie mogło wywołać skutków procesowych, bowiem skutecznie można cofnąć tylko skargę, która nie jest dotknięta żadnymi brakami formalnymi.
Sąd wyjaśnił także, że po odmówieniu skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, zarządzeniem z dnia 13 maja 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 31 grudnia 2015 r., w terminie siedmiu dni od daty otrzymania niniejszego pisma. Żądany wpis od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie, co stanowiło przyczynę jej odrzucenia. Jednocześnie Sąd wskazał, że skarżący nie uzupełnił także w terminie braku formalnego poprzez nadesłanie odpisu skargi. Odpis taki został nadesłany, ale dopiero w dniu 20 stycznia 2016 r., podczas gdy termin do uzupełnienia przedmiotowego braku upływał w dniu 19 stycznia 2016 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A.J. wskazując, że uiścił wpis wraz ze skargą, która potem została przez Sąd rozdzielona na szesnaście spraw, przy czym Sąd samodzielnie przyporządkował wpis do pierwszej ze spraw, podczas gdy to strona miała prawo wskazać do której ze sprawy należy uiszczony wpływ przyporządkować. Ponadto skarżący podkreślił, że odpis skargi podpisanej przez jego żonę został przesłany do Sądu jedynie z jednodniowym, opóźnieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma. Ponadto zgodnie z art. art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika zaś w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.), zaś w sytuacji gdy pismo to jest skargą, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca taką skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie skarżący wezwani zostali do:
- 1. uiszczenia wpisu sądowego, zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2015 r., doręczonym im w dniu 11 stycznia 2016 r.;
- 2. nadesłania jednego egzemplarza odpisu skargi, zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2016r., doręczonym im w dniu 11 stycznia 2016 r., w terminie siedmiu dni od daty otrzymania powyższych pism pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo skarżąca wezwana została do podpisania skargi lub nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej, zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2016 r., doręczonym jej w dniu 11 stycznia 2016 r., w terminie siedmiu dni od daty otrzymania powyższego pisma pod rygorem odrzucenia skargi.
Wyjaśnić należy, że strona ma racje podnosząc w rozpoznawanym zażaleniu, iż skarżący miał prawo samodzielnie określić do której sprawy należało zakwalifikować uiszczony przez niego wpis, w sytuacji gdy na poleceniu przelewu brak jest danych pozwalających na dokonanie takiego przypasowania. Jednakże, nawet gdyby uznać uiszczony wpis, za wpis od skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 3015/15, a nie za wpis od skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 3011/15, do której zaliczył go Sąd, to przedmiotowa skarga w dalszym ciągu podlegała odrzuceniu. Bowiem skarżący uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, jednakże uzupełnienie przedmiotowego braku nastąpiło po upływie zakreślonego terminu.
Skarżący otrzymał wezwanie w dniu 11 stycznia 2016 r., to siedmiodniowy termin do nadesłania odpisu skargi upływał w dniu 18 stycznia 2016 r., zaś odpis ten nadesłany został w dniu 20 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego). Już samo spóźnione uzupełnienie braków formalnych skargi powodowało jej odrzucenie. Warto jednak wyjaśnić jeszcze, że nadesłany odpis skargi podpisany został jedynie przez skarżącego, zatem brak jest ponownie podpisu jego żony. Ponadto, wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, w aktach sprawy znajduje się jedynie wniosek skarżącej o cofnięcie skargi, nie ma natomiast skargi, ani jej odpisów, podpisanych własnoręcznie przez skarżącą.
Tym samym uznać należało, że w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych w zakreślonym terminie skargę należało odrzucić, a zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.