Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 1176/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie L. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 836/12 odmawiające L. Ś. prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie z jego skargi na zarządzenie zastępcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie wygaśnięcia mandatu.
W dniu 14 lutego 2012 r. L. Ś. złożył wniosek o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2013 r. poprzez zastąpienie w sentencji postanowienia wyrazów "przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym" wyrazami: "przyznania pełnomocnika z urzędu". Zdaniem skarżącego taki zwrot jest niejasny i nie odzwierciedla dokładnie, w jakim zakresie odmówiono prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może również nastąpić na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.). Z mocy art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, przy czym nie może ono prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. W niniejszej sprawie skarżący podnosi, że niejasne jest sformułowanie zawarte postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 1176/12, określające przedmiot złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskazać jednak należy, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2013 r. zawiera wszelkie konieczne elementy i w żadnej mierze nie prowadzi do niejasności co do zakresu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zauważyć trzeba, że w sentencji postanowienia wskazano, że Sąd I instancji rozpoznawał wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, w uzasadnieniu zaś tego postanowienia doprecyzowane zostało, że wniosek dotyczył przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wobec powyższego nie można uznać, że sformułowanie zawarte w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2013 r. zawiera oczywistą niejasność, która winna być naprawiona w drodze sprostowania oczywistej omyłki. Z tych względów żądanie sprostowania postanowienia nie mogło zostać uwzględnione.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w związku art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.