Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 września 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 26/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi B. B. (dalej "skarżąca") na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, w punkcie pierwszym, odrzucił skargę kasacyjną, zaś w punkcie drugim, zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na podstawie zarządzenia p.o. Przewodniczącego Wydziału II z 10 sierpnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie wniosku wraz z 3 jego odpisami o rozpoznanie sprawy na rozprawie bądź złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Stosowne wezwanie w tym przedmiocie doręczono pełnomocnikowi skarżącej na adres jego kancelarii [...] sierpnia 2020 r. Odbiór przesyłki pokwitował własnoręcznym podpisem upoważniony pracownik P. A. Termin do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, który biegł od [...] sierpnia 2020 r. do [...] sierpnia 2020 r. upłynął bezskutecznie.
Wobec powyższego Sąd orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.").
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Zaskarżonemu orzeczeniu strona zarzuciła naruszenie:
- - art. 178 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie przez Sąd, że istnieje podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej, podczas gdy oświadczenie o rozpoznaniu sprawy na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu skargi kasacyjnym;
- - art. 176 § 2 w zw. art. 178 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie przez Sąd, że niezłożenie oświadczenia o rozpoznaniu sprawy na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, stanowi podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej;
- - naruszenie art. 45, art. 77 ust. 2 oraz 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez pozbawienie strony możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy przez Sąd, w sytuacji gdy brak nie stanowił istotnego braku formalnego skargi, a sprawa mogła otrzymać prawidłowy bieg.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Stosownie do art. 177a p.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika skarżącego, że brak przesłania odpisu pisma zawierającego oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy celem jego doręczenia stronie przeciwnej, nie stanowi podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej. Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego jest konsekwencją mającej zastosowanie również w tej sprawie reguły z art. 47 p.p.s.a., stąd odpowiednio można zastosować tezę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, według której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. postanowienie NSA z dnia 10 listopada 2020 r. sygn. akt II OZ 967/20).
Podkreślenia również wymaga, że przesłanie stronie przeciwnej pisma zawierającego oświadczenie nie ma charakteru wyłączenie informacyjnego, bowiem skoro organ nie zna treści wniosku skarżących nie może się do niego ustosunkować. Ponadto podkreślić jeszcze raz należy, że oświadczenie dotyczące zrzeczenia się rozprawy lub wniosek o jej przeprowadzenie stanowi wymóg formalny wskazany w art. 176 § 2 p.p.s.a.. Skoro zatem przedmiotowa skarga kasacyjna nie zawierała wszystkich elementów, a pełnomocnik nie nadesłał odpisu pisma zawierającego uzupełnienie braku formalnego, nie można było nadać jej dalszego biegu.
Sąd ma świadomość, że orzecznictwo sądowoadministracyjne w powyższej kwestii nie jest jednolite. Jednak z przyczyn wskazanych wyżej Sąd nie podziela przeciwnego stanowiska. Zasadą jest bowiem, że pismo do sądu należy złożyć wraz z odpisem dla strony przeciwnej (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Trudno też jako nadmierny formalizm ocenić wezwanie przez Sąd I instancji profesjonalnego pełnomocnika do złożenia oświadczenia wraz z jego odpisem.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.