Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E.B. (dalej: skarżący) na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z [...] lipca 2019 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 8 lipca 2019 r. Skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej w dniu 8 sierpnia 2019 r. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 7 sierpnia 2019 r., a więc skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlegała odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wskazując, że do uchybienia terminu doszło na skutek omyłki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje uchybienia terminu, natomiast wskazuje, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek pomyłki. Termin do uzupełnienia braków skargi jest terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu. Sąd I instancji był więc zobowiązany odrzucić skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. Nie ulega wątpliwości, że skarga wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 8 sierpnia 2019 r. był spóźniona, ponieważ ostatni dzień trzydziestodniowego terminu przypadał na dzień 7 sierpnia 2019 r. Również Naczelny Sąd Administracyjny nie ma w takiej sytuacji możliwości prawnej nadania dalszego biegu skardze wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.