Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 986/05 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez Z. M. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Wyrokiem zaś z dnia 30 sierpnia 2006 r. Sąd ten oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę. W związku z tym, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 września 2008 r. zwrócono się do skarżącej z pytaniem czy cofa zażalenie na powyższe postanowienie o odmowie zastosowania ochrony tymczasowej.
W odpowiedzi na przedstawione wezwanie, Z. M., pismem z dnia [...]. cofnęła wniesioną w sprawie zażalenie na orzeczenie z dnia 25 stycznia 2006 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie wywołane zażaleniem podlega umorzeniu.
Stosownie bowiem do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę – a na mocy art. 197 § 2 w związku z art. 193 tej ustawy również zażalenie – co wiąże sąd, chyba że jest niedopuszczalne, gdyż zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie Z. M., po wydaniu przez Sąd I instancji wyroku – cofnęła wniesione uprzednio zażalenie na postanowienie odmawiające zastosowania ochrony tymczasowej. Stąd, uznając cofnięcie zażalenia za dopuszczalne, należało orzec o umorzeniu postępowania wywołanego tym właśnie zażaleniem.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyżej.