Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 września 2013 r., w sprawie ze skargi B. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pełnomocnik skarżącej został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie co stanowiło podstawę do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła skarżąca wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznania prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W przedmiotowej sprawie skuteczne doręczenie zarządzenia z dnia 19 lipca 2013 r. wzywającego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiło w dniu 23 lipca 2013 r. (k-168 akt WSA). Siedmiodniowy termin do zrealizowania obowiązku nałożonego przez sąd upłynął zatem w dniu 30 lipca 2013 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych swojego wniosku.
Wobec powyższego uznać należało, że Sąd I instancji zasadnie pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania na mocy art. 257 p.p.s.a. Tym samym, zaskarżone zarządzenie nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.