Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek J. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2005 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, którą organ ten nałożył na J. J. określone obowiązki w związku z samowolną zmianą sposobu użytkowania korytarza klatki schodowej, wyznaczając jednocześnie nowy termin wykonania opracowań i złożenia dokumentów do dnia 15 marca 2005 r. Na powyższą decyzję skargę wniosła J. J. domagając się także wstrzymania jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w uzasadnieniu wskazanego wyżej postanowienia stwierdził, że zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2005 r. wezwano skarżącą do podania okoliczności uzasadniających wniosek przez wskazanie jakie konkretnie szkody lub skutki groziłyby w razie wykonania decyzji i czy szkody te byłyby znaczne, a skutki faktycznie trudne do odwrócenia. W odpowiedzi skarżąca podała, że w momencie zakupu mieszkania przebudowa korytarza była już wykonana, a podobnej przebudowy dokonano na wszystkich piętrach w tym samym pionie bloku. Podkreśliła, że tylko ona jest "nękana" decyzjami administracyjnymi, podczas gdy innych mieszkańców nie dotyczą "żadne wnioski i decyzje administracyjne".
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnienia skarżącej dotyczące okoliczności zamurowania korytarza nie uprawdopodobniają, że wykonanie postanowienia może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak również trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie wykazała też jakie konkretnie szkody lub skutki groziłyby w razie wykonania aktu, czy szkody te byłyby znaczne, a skutki faktycznie trudne do odwrócenia.
Od powyższego postanowienia zażalenie złożyła J. J. wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca w zażaleniu dodatkowo podała, że wykonanie przedmiotowej decyzji pociągnęłoby by za sobą szkodę w kwocie 10 000 zł, co przy dochodach jakie posiada byłoby obciążeniem znacznym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżącą we wniosku nie podała okoliczności uzasadniającej wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Pomimo wezwania Sądu nie wskazała jakie konkretnie szkody lub skutki groziłyby w razie wykonania decyzji i czy szkody te byłyby znaczne, a skutki faktycznie trudne do odwrócenia. W zażaleniu wskazała, że poniosłaby szkodę w kwocie 10 000 zł jednakże nie podała żadnych informacji, które pozwalałyby ustalić jakie wydatki składają się na tą kwotę i w jaki sposób obliczono ich wysokość. Zwłaszcza, że w przedmiotowej sprawie, skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzje nakładającą na nią określone obowiązki w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem.
Skoro J. J. nie wykazała przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. to należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania zaskarżonej decyzji.
W tej sytuacji zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.