Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 492/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. K., M. A, J. P., M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 marca 2020 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz zwrócił skarżącej J. p. 500 zł z tytułu uiszczonego wpisu od skargi.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w imieniu wszystkich skarżących została wniesiona skarga na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] przez pełnomocnika - adwokata. W związku z tym, że była ona obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi, na mocy stosownych zarządzeń pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do uzupełnienia braków zostały doręczone pełnomocnikowi 16 czerwca 2020 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżących udzielił Sądowi odpowiedzi, określając imiona i nazwiska skarżących, nadesłał brakujące odpisy skargi, podał numery PESEL skarżących, jednakże nie złożył do akt sądowych pełnomocnictw. Pełnomocnik wskazał, że pełnomocnictwa winny znajdować się w aktach sprawy, a opłata została uiszczona tylko jedna, gdyż zdaniem pełnomocnika w sprawie uprawnienia wszystkich osób są wspólne. Opłata została uiszczona przez J. P. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), gdyż ani oryginały pełnomocnictw ani ich wierzytelne odpisy nie zostały do akt sądowych załączone.
Sąd wskazał także, że wpis został uiszczony jedynie przez J.P., w sytuacji gdy winien on zostać uiszczony przez każdego ze skarżących.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, zarzucając Sądowi naruszenie:
1/ art. 141 § 4 oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, że skarga winna zostać odrzucona, pomimo że skarżący złożyli oryginalne pełnomocnictwa listem poleconym (dowód w załączeniu) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które je przesłało wraz z aktami sprawy. Ponadto Sąd nawet nie zwrócił się do organu o wyjaśnienie tej kwestii w celu ustalenia czy oryginały pełnomocnictw zostały złożone do akt, gdzie się znajdują oraz czy organ sporządził ich kopie;
2/ art. 214 § 2 p.p.s.a. poprzez jego pominięcie w sytuacji, w której winien zostać uiszczony jeden wpis z uwagi na to, iż przedmiot sprawy jest tożsamy dla wszystkich skarżących tym bardziej, że uwzględnienie jednej skargi wywołuje skutki prawne w odniesieniu do wszystkich.
Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie tylko w stosunku do skarżącej J. P.. W odniesieniu do pozostałych skarżących zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Z treści uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że skarga w sprawie została odrzucona, gdyż pełnomocnik nie przedłożył do akt sprawy oryginału lub wierzytelnej kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Sąd wskazał także, że wpis od skargi został uiszczony tylko przez jedną skarżącą, podczas gdy taki wpis winien być uiszczony przez każdego ze skarżących.
Stosownie do treści art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 tej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Z treści art. 37 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. należy wyprowadzić wniosek, że przy pierwszej czynności sądowej pełnomocnik ma obowiązek złożyć pełnomocnictwo, do akt sprawy sądowoadministracyjnej jako sprawy nowej i odrębnej od sprawy administracyjnej, której rozstrzygnięcie jest przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym (por. wyrok NSA z 19.06.2019 r. I OSK 2203/17).
Jednakże w niniejszej sprawie nie było potrzeby wzywania pełnomocnika skarżących do przedłożenia pełnomocnictw, albowiem pełnomocnictwa te, w ślad za skargą, zostały złożone. Jak wynika z akt sprawy pismo z dnia 9 kwietnia 2020 r. będące skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zostało wniesione, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], przez pełnomocnika - adwokata (skarga została wniesiona 10 kwietnia 2020 r.). W ślad za skargą, przy piśmie z dnia 20 kwietnia 2020 r. (nadanym 21 kwietnia 2020 r., wpływ do SKO w [...] - 24.04.2020 r.) skarżąca L. P. nadesłała oryginały pełnomocnictw wszystkich skarżących, w treści których adwokat T. C. został upoważniony do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 marca 2020 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia 5 lutego 2020 r. ustalającą na wniosek [...] S.A. lokalizację inwestycji celu publicznego na wymienionych działkach w miejscowości R. oraz do reprezentowania ich przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, a także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zarówno okres w jakim pełnomocnictwa zostały złożone (kilka dni po wniesieniu skargi), jak i ich treść, niezależnie od oznaczenia adresata, ewidentnie wskazują na to, że nie zostały one złożone do postępowania administracyjnego, ale jako formalne uzupełnienie skargi z inicjatywy samych skarżących. Z powyższego wynika zatem, że nadesłane przez J. P. pełnomocnictwa upoważniające ww. adwokata do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie i Naczelnym Sądem Administracyjnym winny być wraz ze skargą przekazane Sądowi. Zaś z tego, że organ nie przekazał Sądowi wraz ze skargą owych pełnomocnictw, załączając je do akt sprawy administracyjnej, nie można wywodzić negatywnych dla strony skutków. W tej sytuacji za trafne należy uznać stanowisko zażalenia, iż odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych - nieprzedłożenia stosownych pełnomocnictw, stanowi naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Natomiast rację ma Sąd pierwszej instancji co do tego, że wpis od skargi winien być uiszczony przez każdego ze skarżących oddzielnie. W sprawie brak jest bowiem podstaw do przyjęcia solidarności wpisu. Przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. stanowi, że "pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.".
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja ustalająca lokalizację na wniosek innego pomiotu niż skarżący inwestycji celu publicznego dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej. Z tej decyzji wynikają przede wszystkim uprawnienia i obowiązki dla jej adresata, czyli podmiotu, na wniosek którego wydano decyzję oraz szereg obowiązków i uprawnień dla innych stron postępowania administracyjnego. Owe uprawnienia lub obowiązki w stosunku do skarżących związane są z prawem własności różnych nieruchomości (zobacz. m.in. pismo pełnomocnika skarżących z dnia 18 czerwca 2020 r.). W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił stanowiska zażalenia, że uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne dla skarżących, a tym samym by możliwe było przyjęcie, że skarga wniesiona przez skarżących podlega jednej opłacie. W tym stanie rzeczy wezwanie każdego ze skarżących do uiszczenia odrębnego wpisu sądowego było zgodne z prawem.
Przy czym podkreślić należy, że pełnomocnik skarżących nie zgadzając się z wezwaniem każdego ze skarżących do uiszczenia odrębnego wpisu nie wniósł zażalenia. Wpis od skargi uiściła jedynie J. P.. Zatem w stosunku do tej skarżącej zaszła podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Natomiast pozostali skarżący wpisu nie uiścili. Wezwania w tym zakresie zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 16 czerwca 2020 r. A termin 7 dni liczony od tej daty upłynął bezskutecznie. Okoliczność ta nie jest kwestionowana.
W związku z tym zaszła podstawa do odrzucenia skargi M. K., M. A. i M. W. wynikająca z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tej przyczyny zażalenie ostatnio wymienionych skarżących podlegało oddaleniu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 sentencji, a na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w punkcie 2.