Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 listopada 2008r., sygn. akt II SA/Po 848/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2008r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2008r. ustalającą opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na kwotę 5217 zł.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wniosek skarżącego L. N. został uzasadniony łączną wysokością opłaty planistycznej (95.564,70 zł), nałożonej na niego na mocy dziewiętnastu decyzji administracyjnych. Sąd stwierdził, że wnioskodawca nie opisał, na czym może polegać uszczerbek, nie została też przedstawiona sytuacja majątkowa i finansowa jego rodziny. Sąd zauważył też, że skarżący sprzedał dwanaście działek na łączną kwotę 160.500 zł brutto. W ocenie Sądu z akt nie wynika, aby skarżący nie dysponował już środkami uzyskanymi ze zbycia nieruchomości.
Na powyższe postanowienie L. N. złożył zażalenie, podnosząc, że środki finansowe uzyskał w 2005r. i nie ma to wpływu na jego stan majątkowy w roku 2008. Ponadto obciążają go zobowiązania podatkowe przekraczające 1,5 mln zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż wykonanie decyzji ustalającej opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, nie rodzi w niniejszej sprawie bezpośrednich skutków, o których mowa w powołanym przepisie. W szczególności poniesienie przez skarżącego opłaty w wysokości 5217 zł w sytuacji, gdy skarżący mógł i powinien się liczyć ze znacznie większymi zobowiązaniami podatkowymi, nie naraża go na znaczną szkodę, ani na trudne do odwrócenia skutki.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.