Postanowienie NSA z 27 listopada 2007 r., II OZ 1192/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1168/06 w zakresie odrzucenia zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1168/06 w zakresie oddalenia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1168/06

Sprawa

w sprawie ze skargi J. M. na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania terenu postanawia zażalenie oddalić.

Skład

Sędzia NSA Jerzy Bujko przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie wniesione przez J. M. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 22 czerwca 2007 r. o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 2 kwietnia 2007 r., w sprawie ze skargi J. M. na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania terenu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powyższego postanowienia stwierdził, że zażalenie wniesione przez skarżącego pismem z dnia 12 lipca 2007 r., na postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku nie jest dopuszczalne w świetle art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Tym samym podlega ono odrzuceniu na mocy art. 178 w zw. z art. 194 i art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. M., wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podniósł, iż Sąd nie ustosunkował się do wymienionych kwestii, które jednakowo określone zostały w jego wniosku jak i zażaleniu z dnia 12 lipca 2007 r. Stwierdził ponadto, że treść tych pism jest nadal aktualna i wniósł o ich rozpatrzenie. Zakwestionował również zasadność objętego wnioskiem wyroku z dnia 2 kwietnia 2007 r. na poparcie czego wskazał wiele istotnych jego zdaniem okoliczności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie strony skarżącej nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do tego przepisu strona może żądać uzupełnienia wyroku:

1. poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie wniesionej skargi (w formie wyroku),
2. poprzez wydanie dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć się w wyroku, a których sąd nie zamieścił. Sytuacja taka ma miejsce gdy uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów postępowania lub określenia w jakim zakresie (w formie postanowienia).

Wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie uzupełnienia wyroku wydanego wcześniej, jako wyrok samoistny, może zostać zaskarżony w drodze skargi kasacyjnej, natomiast postanowienia, o których mowa wyżej jako nie mające charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, nie są zaskarżalne skargą kasacyjną. Ustawa p.p.s.a. nie przewidziała również możliwości wniesienia zażalenia. Stosownie bowiem do art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w przypadkach przewidzianych w ustawie.

Z powyższego względu, zgodnie ze stanowiskiem Sądu I instancji, na postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienia wyroku ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia środka zaskarżenia. Słusznie także zauważył Sąd, iż formę wyroku przybrać może jedynie orzeczenie uzupełniające wyrok a nie odmawiające jego uzupełnienia. Warto również zaznaczyć, że strona nie jest uprawniona do wnoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku co do treści jego uzasadnienia (por. J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" LexiNexis, Warszawa 2006 r., s. 343).

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 184 w związku z 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.