Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 529/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie K. G. na postanowienie z dnia 7 grudnia 2012 r. o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. W szczególności art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Z jego treści wynika zatem, że na postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania zażalenie nie przysługuje. Dopuszczalność wniesienia zażalenia musi wynikać z konkretnego przepisu. Wobec braku takiej podstawy w przepisach ustawy, zażalenie wniesione w niniejszej sprawie uznać należy za niedopuszczalne. Dlatego Sąd Wojewódzki na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania sądowego.
J.K. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył również K.G. W uzasadnieniu wskazali, że postępowanie powinno być zawieszone do czasu wydania ostatecznej decyzji środowiskowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m.in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581).
Przepis art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.
Skoro w katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest podjęcie zawieszonego postępowania, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych, to należy przyjąć, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia.
Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2012 r. nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem złożone zażalenie podlegało odrzuceniu, co zasadnie uczynił Sąd I instancji.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.