Postanowienie NSA z 24 stycznia 2006 r., II OZ 12/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. J. i C. J. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 635/05 odrzucające skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 635/05

Sprawa

w sprawie ze skargi B. J. i C. J. na uchwałę Rady Miasta Oświęcimia z dnia 27 października 2004 r., [...] postanawia: odrzucić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maria Wiśniewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 26 października 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną na postanowienie tegoż Sądu z dnia 25 lipca 2005 r. odrzucające skargę B. J. i C. J. na uchwałę Rady Miasta Oświęcimia z dnia 27 października 2004 r., nr [...], a to wobec sporządzenia skargi kasacyjnej przez same skarżące.

B. J. i C. J. na powyższe postanowienie z dnia 25 lipca 2005 r. wniosły zażalenie, które sporządziły osobiście.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej; ppsa), na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucającego skargę kasacyjną przysługuje zażalenie. Jednak, jak to przewiduje art. 194 § 4 ppsa, zażalenie na takie postanowienie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 ppsa). W niniejszej sprawie zażalenie zostało sporządzone przez same strony niemające samodzielnej zdolności postulacyjnej do dokonania tej czynności procesowej.

W tym stanie rzeczy zażalenie na podstawie art. 180 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa, jako niedopuszczalne z wyżej opisanych przyczyn, należało odrzucić.