Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt. II SA/Sz 649/05, odmówił J. W. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. W. i Z. W. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w jego ocenie sytuacja majątkowa skarżącego nie pozwala na stwierdzenie, iż zostały wypełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa co uniemożliwia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Ponadto Sąd podniósł, że skarżący nie przedstawił wszystkich dokumentów, o których przedstawienie był wzywany stosownie do zarządzenia z dnia 3 lipca 2007 r., a także nie wyjaśnił co oznaczają "bieżące oszczędności", o których mowa we wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. W.. W obszernym uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie zgadza się z oceną dokonaną przez Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 246 § 1 ust. 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Sąd I instancji prawidłowo, stosownie do Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 35/07, wezwał skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, a swoje rozstrzygnięcie oparł na tak zgromadzonym materiale dowodowym.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oceną sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącego, bowiem przedstawione przez niego dowody nie wystarczają aby stwierdzić, że wypełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.