Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi przez nadesłanie 1 odpisu skargi.
Sąd wskazał, że niedołączenie przez stronę skarżącą żądanych odpisów skargi i odpisów załączników jest zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała NSA z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13).
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca, zawierając w nim także wniosek o przywrócenie terminu. W ocenie strony skarżącej, ww. interpretacja przepisów w okolicznościach niniejszej sprawy stanowi nadmierny rygoryzm procesowy. W tej sprawie poza stroną skarżącą i organem nie występują inne podmioty (uczestnicy) postępowania.
Postanowieniem z dnia 29 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
W zasadzie w zażaleniu skarżąca nie kwestionuje, że doszło do uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi polegającego na braku złożenia 1 odpisu skargi. Taką też ocenę potwierdza okoliczności złożenia przez stronę skarżącą wniosku o przywrócenie terminu, który z istoty opiera się na założeniu, że strona uchybiła terminowi. Ponadto w zażaleniu błędnie wskazuje się, że poza skarżącą i organem w sprawie nie ma innych uczestników postępowania. Należy uwzględnić, że zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Jak wynika z akt administracyjnych, w postępowaniu administracyjnym brał udział pracodawca skarżącej ([...]), a więc podmiot, po stronie którego w związku z orzeczeniem choroby zawodowej mogą powstać określone obowiązki wobec skarżącej.
Oznacza to, że Sąd I instancji niewadliwie wezwał skarżącą do nadesłania 1 odpisu skargi celem jego doręczenia ww. uczestnikowi postępowania. W tych okolicznościach należy uznać, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucając skargę w niniejszej sprawie, ponieważ skarżąca nie wykonała zarządzenia z dnia 20 marca 2020 r. i nie nadesłała żądanego odpisu skargi, pomimo skutecznego doręczenia jej wezwania w dniu 21 maja 2020 r. Z uwagi na ogłoszony stan zagrożenia epidemicznego, a następnie stan epidemii, w tej sprawie na podstawie art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875) w zw. z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.) termin do usunięcia braków formalnych skargi rozpoczął bieg w dniu 24 maja 2020 r. i upłynął z dniem 1 czerwca 2020 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Ponadto zaskarżone postanowienie zasadniczo odpowiada uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. o sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którą niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.