Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 października 2009r., sygn. akt. VII SA/Wa 1007/08 w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną: 1) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2008 r., 2) stwierdził że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się w/w wyroku, 3) zasądził od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. R. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zażaleniem z dnia 12 listopada 2009r. J. R. zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania sądowego zarzucając naruszenie art. 200, 205 § 2, 209 oraz 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.), poprzez pominięcie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów z tytułu wynagrodzenia dla adwokata reprezentującego skarżącego w tym postępowaniu, żądając jednocześnie oprócz zasądzonej kwoty 500 złotych, zwrotu kosztów wynagrodzenia adwokackiego w wysokości 292,80 złotych oraz 17 złotych tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poinformował pełnomocnika skarżącego, że wpis w niniejszej sprawie wynosił 200 złotych i w takiej wysokości został pobrany i w związku z tym pkt III wyroku z dnia 8 października 2009r. zasądzający zwrot kosztów od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w wysokości 500 złotych zawierał: zwrot wpisu w wysokości 200 złotych i 300 złotych kosztów zastępstwa procesowego. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do pełnomocnika skarżącego z pytaniem czy podtrzymuje zażalenie z dnia 12 listopada 2009 r.
Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wyżej omawiane zażalenie informując, że zostało ono wniesione na podstawie błędnych ustaleń dotyczących wysokości pobranego wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast w myśl art. 193 powołanej powyżej ustawy, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W tej sytuacji należy odwołać się do art. 60 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za dopuszczalne cofnięcie zażalenia, wobec wyjaśnień zawartych w piśmie pełnomocnik skarżącego z dnia 7 grudnia 2009 r. Jak stanowi art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skuteczne cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 60 w związku z art. 193 i 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.