Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Ka 1392/03, odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu stałego od skargi kasacyjnej E. i Z. F. od wyroku tegoż Sądu z dnia 7 października 2005 r.
W uzasadnieniu wskazano, iż we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu stałego od wniesionej skargi kasacyjnej, pełnomocnik uczestników postępowania podniósł, że Sąd nie poinformował E. i Z. F. o konieczności dokonania wpisu stałego w wysokości 250 zł. Zdaniem zaś Sądu, wskazany argument nie może być uwzględniony. W niniejszej sprawie czynność faktyczną, tj. wniesienie skargi, wykonali uczestnicy postępowania, jednakże w tym zakresie byli oni jedynie wykonawcami czynności, którą zobowiązany był wykonać ich pełnomocnik. Skoro pełnomocnik czynności tej (złożenia skargi kasacyjnej) nie dokonał osobiście lecz za pośrednictwem swoich mocodawców, to ich działanie należy traktować jako czynność wykonaną w imieniu i na rachunek pełnomocnika.
Tym samym Sąd nie był zobowiązany do informowania uczestników postępowania o konieczności uiszczenia wpisu, ponieważ czynność ta była objęta udzielonym pełnomocnictwem i musi być traktowana jako wykonana prze samego pełnomocnika, a ten po myśli art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zobowiązany był uiścić opłatę stałą bez wezwania. Oznacza to, że podnoszony argument uzasadniający przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu stałego od wniesionej skargi kasacyjnej nie może być uwzględniony. Pełnomocnik zaś nie wykazał braku winy w niedotrzymaniu terminu do uiszczenia stosownego wpisu.
E. i Z. F. złożyli zażalenie na to postanowienie podnosząc, iż nie zostali poinformowani, ani przez Sąd, ani przez żadnego z pełnomocników o konieczności uiszczenia wpisu stałego od skargi w wysokości 250 zł. Jako zaś osoby nieposiadające wyższego wykształcenia prawniczego skarżący nie tylko nie wiedzieli, że wpis taki jest wymagany, lecz nadto nie mogli zdawać sobie sprawy z niekorzystnych skutków prawnych braku uiszczenia wpisu w terminie. Stąd niewątpliwie skarżący nie ponoszą absolutnie żadnej winy za zaistniałą sytuację. Ze swej strony dołożyli bowiem należytej staranności.
Skarżący złożyli ponadto, dwa pisma procesowe, w których wskazali, iż pełnomocnictwo udzielone Mec. J. G. "było szablonowe (wyjęty druk z biurka kancelarii)", a sam pełnomocnik podkreślał, że miał jedynie podpisać skargę zgodnie z wcześniejszą obietnicą. Stąd skarżący, będąc w przekonaniu, iż występują w sprawie samodzielnie, tzn. bez adwokata, oczekiwali wszelkich niezbędnych pouczeń ze strony Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż ze znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa udzielonego przez E. i Z. F. adwokatowi J. G., nie wynika, aby zostało ono udzielone wyłącznie do dokonania określonej czynności tj. do sporządzenia - napisania i podpisania - skargi kasacyjnej, co przewiduje art. 36 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazanie bowiem, iż pełnomocnictwo zostało udzielone do "prowadzenia sprawy skarga kasacyjna przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o sygn. akt II SA/Ka 1392/03 we wszystkich instancjach z prawem dalszej substytucji oraz w postępowaniu egzekucyjnym", niewątpliwie oznacza, iż umocowanie to obejmuje prowadzenie określonej sygnaturą akt sprawy, w pełnym zakresie, stosownie do art. 36 pkt 2 powołanej ustawy.
Zatem udzielone adwokatowi J. G. pełnomocnictwo obejmowało przede wszystkim, umocowanie do skutecznego, tj. spełniającego wszelkie wymogi formalne, zaskarżenia wyroku wydanego przez Sąd I instancji, poprzez sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stąd znajdował w niniejszej sprawie zastosowanie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W rozpoznawanej sprawie, wpis od skargi kasacyjnej niewątpliwie ma charakter stały, stąd winien on zostać uiszczony bez wzywania.
Nawet, gdyby przyjąć – jak uczynił to Sąd I instancji – że czynności faktycznej, tzn. nadania skargi kasacyjnej w Urzędzie Pocztowym, dokonali skarżący, to i tak biorąc pod uwagę zakres udzielonego adwokatowi pełnomocnictwa, należy przyjąć, iż skarżący czynności tej dokonali na rachunek pełnomocnika. Tym samym – jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu – Sąd nie był zobowiązany do informowania uczestników postępowania o konieczności wpisu stałego, gdyż obowiązek ten objęty został znajdującym się w aktach pełnomocnictwem, i musi być traktowany, jako dokonany przez samego pełnomocnika.
Zaś sam pełnomocnik, wnosząc w imieniu skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, nie uprawdopodobnił jakichkolwiek okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu.
Ponadto, ustosunkowując się do dwóch pism procesowych skarżących, w których stwierdzili, że znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo, było szablonowe (druk kancelarii), a w istocie oznaczało umocowanie adwokata tylko do podpisania skargi kasacyjnej, należy uznać te argumenty za nietrafne. Nie można bowiem przyjąć, iż adwokata, czy też radca prawny nie jest w stanie sporządzić prawidłowego pełnomocnictwa, zgodnie z treścią art. 36 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który przewiduje trzy rodzaje pełnomocnictw: ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych sprawy oraz do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Wystarczyło zatem dokładne sprecyzowanie treści pełnomocnictwa, aby można było przyjąć, iż obejmuje ono wyłącznie, np. sporządzenie skargi kasacyjnej. Stąd nie można podzielić stanowiska, iż profesjonalny pełnomocnik sporządził pełnomocnictwo o treści innej niż zamierzona.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.