Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w związku z zażaleniem skarżącej W. P. na postanowienie Sądu z 20 lutego 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] września 2017 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki placu składowego, zarządzeniem z 22 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 1261/17, wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Skarżąca na to zarządzenie wniosła zażalenie twierdząc, że złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i że postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone. W związku z tym wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Prawomocnym zarządzeniem z 31 lipca 2018 r. referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia z 18 kwietnia 2018 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych z jej udziałem w sprawie, m.in. przez uiszczenie wpisu od wniesionego zażalenia. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, wynosi 100 zł. W związku z tym, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Sądu pierwszej instancji z 20 lutego 2018 r., to prawidłowo wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia we wskazanej wyżej wysokości. W zażaleniu skarżąca nie podniosła żadnych argumentów mogących podważyć te ustalenia. Nie kwestionuje również samej wysokości wpisu, jaka została określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia.
Domaga się jedynie przyznania prawa pomocy, co nie ma wpływu na prawidłowość ustalono wpisu sądowego, gdyż po pierwsze, skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie referendarza sądowego z 18 kwietnia 2018 r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z 22 maja 2018 r.), czego następstwem było wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Po drugie, wskutek kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego wraz z zażaleniem, referendarz sądowym prawomocnym zarządzeniem z 31 lipca 2018 r. (sprzeciw skarżącej został odrzucony postanowieniem Sądu pierwszej instancji z 27 września 2018 r.) odmówił zmiany postanowienia z 18 kwietnia 2018 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy.
W tym stanie sprawy zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2018 r., poz. 1302).