Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku A. B., odmówił sprostowania uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 27 września 2007 r. w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] marca 2007 r.
W uzasadnieniu swego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że w dniu 12 września 2008r. skarżący wniósł o sprostowanie przedostatniego akapitu uzasadnienia wyroku odnośnie ponownego badania, na załatwienie sprawy stosownie do treści art. 35 § 2 k.p.a. w oparciu o wyniki badań wykonanych w listopadzie 1999 r.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że przy uwzględnieniu treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm. - dalej zwanej: p.p.s.a.) wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem sprostowanie uzasadnienia wyroku zgodnie z wnioskiem skarżącego w żaden sposób nie może być uznane za sprostowanie niedokładności, błędu pisarskiego albo rachunkowego lub innej oczywistej omyłki. Takie jak to wskazano we wniosku sprostowanie prowadziłoby do merytorycznej zmiany orzeczenia. Sąd wskazał też, że w przedostatnim akapicie uzasadnienia wyroku z dnia 27 września 2007r. zawarto wskazówki, jakimi powinny się kierować organy administracyjne, rozpoznając ponownie sprawę.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o zmianę uzasadnienia wyroku we wskazanym we wniosku o sprostowanie zakresie, powołując się przy tym na ustalenia zawarte w aktach sprawy, a w szczególności na dokumentację lekarską oraz ocenę Sądu przedstawioną w uzasadnieniu wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć więc charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgodka- Medek. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. II, Zakamycze 2006). Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Nie może też sprostowanie wprowadzać zmian merytorycznych w uzasadnieniu wyroku, a tego właśnie dotyczy wniosek skarżącego.
Na aprobatę zasługuje więc stanowisko wyrażone przez Sąd pierwszej instancji, iż sprostowanie którego żąda skarżący wykraczałoby poza ramy określone art. 156 § 1 p.p.s.a. i byłoby merytoryczną zmianą uzasadnienia wyroku, co jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.