Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1826/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K.B. (dalej jako "skarżący") przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że 22 sierpnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga skarżącego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W treści wniosku skarżący oświadczył, że skargę nadał 24 lipca 2013 r., a zatem w terminie, natomiast 7 sierpnia 2013 r. poczta zwróciła przesyłkę z powodu błędnie wpisanego adresu organu. Skarżący wyjaśnił, że omyłkowo wskazał adres ul. Jasna 2/4. 00-013 Warszawa, a więc adres Sądu I instancji.
Odmawiając przywrócenia terminu Sądu I instancji wyjaśnił, że nieprawidłowe zaadresowanie koperty świadczy o niezachowaniu należytej staranności przez stronę, a więc nie może uzasadniać przywrócenia terminu. Sąd I instancji podkreślił przy tym, że skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Wniósł o uchylenie postanowienia w całości. W ocenie skarżącego, z kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że sąd powinien niezwłocznie przekazać pismo do organu, informując o tym skarżącego. Ponadto, podanie wniesione do niewłaściwego organu powinno być traktowane jako wniesione z zachowaniem terminu. Skarżący podkreślił, że nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, a więc jego omyłka nie powinna być traktowana jako niedbalstwo czy też niezachowanie należytej staranności. W ocenie skarżącego, zaskarżona decyzja opatrzona była niepełnym pouczeniem co do wniesienia środka zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji dokonał rzetelnej oceny przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny aprobuje podnoszone przez Sąd I instancji argumenty. Wbrew twierdzeniom zażalenia, Sąd I instancji nie był zobowiązany przekazywać pisma do właściwego organu, bowiem pismo to nie wpłynęło do Sądu, lecz zostało adresatowi zwrócone przez operatora pocztowego w związku z błędnie wskazanym adresem. Nie ulega także wątpliwości, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi, a w pouczeniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał między innymi adres swojej siedziby przy ul. Kruczej 38/42 w Warszawie. Nie można więc uznać, że skarżący dochował należytej staranności wnosząc skargę i błędnie przy tym adresując kopertę. Stąd też brak było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.