Uzasadnienie
T. T. w imieniu własnym i jako pełnomocnik A. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy zjazdu z drogi powiatowej.
Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2013 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał stronę skarżącą do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych, stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący obowiązku tego w zakreślonym terminie nie dopełnili, złożyli natomiast zażalenie na zarządzenie o wpisie od skargi, wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że podstawą określenia wpisu w przedmiotowej sprawie powinien być § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Skarżący podnieśli, że kwota, jaką mają uiścić tytułem wpisu jest dla nich zbyt duża, mają niskie dochody, na utrzymaniu troje dzieci i nie są w stanie pokryć tak wysokich opłat sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie należało oddalić.
W postępowaniu sądowadministracyjnym zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w sprawie. W myśl art. 214 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie (art. 214 § 2 p.p.s.a.). Z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zwolnione są podmioty enumeratywnie wymienione w art. 239 pkt 1-3 p.p.s.a., a ponadto strona, której - na jej wniosek - przyznane zostało prawo pomocy w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznanie tego prawa (art. 239 pkt 4). Przepis ten nie ma jednak zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Art. 230 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym jest m.in. skarga (§ 2).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu nadzoru budowlanego umarzająca postępowanie w sprawie budowy zjazdu z drogi powiatowej. Skargą objęta została zatem sprawa z zakresu budownictwa. Stosowanie zaś do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa wynosi 500 złotych. Skoro skarżący nie należą do kręgu podmiotów zwolnionych z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, ani też nie zostało im przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (skarżący nie składali wniosku w tym zakresie), zasadnie Przewodniczący Wydziału wezwał ich solidarnie (art. 214 § 2 p.p.s.a.) do uiszczenia wpisu sądowego we skazanej wyżej wysokości. Zaskarżone zarządzenie odpowiada zatem prawu.
Odnosząc się natomiast do zawartych o zażaleniu twierdzeń dotyczących sytuacji finansowej skarżących, wskazać należy, że strona na każdym etapie postępowania może na złożyć wniosek o przyznanie jej prawa pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.