Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 czerwca 2010 r., VII SA/Wa 839/10, odrzucił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K.-J. (dalej zwanej "Spółką") na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi w wymaganym terminie.
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2010 r., VII SA/Wa 839/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku skarżącej Spółki, odmówił przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 października 2010 r., II OZ 941/10, uchylił postanowienie z dnia 28 lipca 2010 r. i przekazał sprawę Sądowi I. instancji do ponownego rozpoznania.
Odmowa przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi bez uprzedniego odniesienia się do argumentów podniesionych przez stronę była przedwczesna. Sąd I. instancji winien wyjaśnić okoliczność czy doręczenie zastępcze nastąpiło w sposób określony w art.73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."). Strona powinna zadbać o należyte oznakowanie biura by doręczanie jej korespondencji nie nastręczało trudności, jednakże wobec faktu, że jak wynika z oświadczeń strony i osób pracujących w budynku, w którym siedzibę ma skarżąca, brak jest tam skrzynek oddawczych, uzasadnione wątpliwości budzi adnotacja znajdująca się na druku doręczenia, że pozostawiono w niej awiza, natomiast ewentualne uznanie, iż doręczenie stronie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi nie było skuteczne bezpośrednio wpływa na jej sytuację procesową.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 listopada 2010 r., VII SA/Wa 839/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie odmówił przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez jej winy. Nie może stanowić okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu usytuowanie biura skarżącej Spółki, gdyż strona powinna zadbać o to, aby oznakowanie biura było czytelne i nie powodowało trudności w jego odnalezieniu.
Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została powtórnie awizowana, a doręczenie zastępcze nastąpiło w sposób określony w art.73 P.p.s.a, ponieważ, jak wykazało postępowania wyjaśniające, awizo zostało pozostawione w drzwiach firmy. Przy dochowaniu należytej staranności strona mogła uiścić wpis sądowy w terminie.
Spółka w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła naruszenie art.185 § 2 P.p.s.a. w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. poprzez nierozpoznanie sprawy w innym składzie niż skład wydający postanowienie przed jego uchyleniem przez NSA; art.86 § 1 P.p.s.a. poprzez nierozważenie wszystkich argumentów podniesionych przez Spółkę we wniosku o przywrócenie terminu; błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art.73 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art.197 § 2 P.p.s.a.).
W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw, by w postępowaniu zażaleniowym odmówić odpowiedniego stosowania reguły, zgodnie z którą sąd, któremu sprawę przekazano na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, rozpoznaje sprawę w innym składzie (art.185 § 2 P.p.s.a.). Postanowienia ustawy dotyczące postępowania zażaleniowego nie zawierają bowiem odmiennej regulacji, ani też nie pozwalają wyprowadzić wniosku o bezprzedmiotowości powołanych przepisów o skardze kasacyjnej (por. Postanowienie NSA z dnia 15 marca 2005 r., I GZ 34/05).
Zasada zawarta w art.185 § 2 P.p.s.a., że w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd rozpoznaje ją w innym składzie, podlega pełnemu stosowaniu w postępowaniu zażaleniowym (art.197 § 2 P.p.s.a.). Tymczasem w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 6 października 2010 r., II OZ 941/10, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Sądu I. instancji z dnia 28 lipca 2010 r., VII SA/Wa 839/10, i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd I instancji ponownie rozpoznał sprawę w tym samym składzie i wydał w dniu 10 listopada 2010 r. zaskarżone postanowienie.
Z powyższych względów, na podstawie art.185 § 1 w związku z art.197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.