Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2053/13, zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi [...] – Stowarzyszenia [...] z siedzibą w Tarnowie na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2013 r., w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Naczelny sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia strony skarżącej, postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 1222/13, uchylił powyższe postanowienie.
W dniu 6 lutego 2014 r. skarżące Stowarzyszenie złożyło wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami, zostały ściśle unormowane w przepisach art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., poprzez związanie orzekania o zwrocie kosztów postępowania z treścią orzeczenia kończącego postępowanie.
Z kolei art. 209 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, w jakich przypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Zgodnie z jego treścią wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powołanej ustawy. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie ma podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Z przepisu tego nie wynikają bowiem podstawy do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie. W szczególności nie ma takiej możliwości w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, gdyż art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym.
Zaznaczyć w tym miejscu wypada, że przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).
Przyjąć zatem należy, że orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego powinno się znaleźć w wyroku (postanowieniu) kończącym postępowanie w sprawie w danej instancji, o ile pozwoli na to wynik sprawy determinujący rozstrzygnięcie o kosztach procesu (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2013, s. 736-737).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 166, art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.