Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 września 2005r., sygn. akt II SA/Lu 648/05 został oddalony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tego Sądu postanowienia organu nadzoru budowlanego z dnia 7 czerwca 2005r. uchylającego postanowienie organu I instancji i odmawiającego wydania K. i T. S. nakazu wstrzymania robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] w Suchowoli.
Ustosunkowując się do wniosku, Sąd I instancji stwierdził, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć jedynie zaskarżonego aktu i tylko gdy nadaje się on do wykonania. Postanowienie o odmowie wydania nakazu wstrzymania prowadzenia robót budowlanych z istoty swej nie podlega wykonaniu. Powyższe stanowi o niezrealizowaniu hipotezy przywołanego przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a w następstwie o braku podstaw prawnych dla pozytywnego orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia.
Na powyższe postanowienie Sądu zażalenie złożyła skarżąca H. D., podnosząc że "wydane przez Sąd Wojewódzki postanowienie powoduje bezpośrednie zagrożenie utraty drogi koniecznej dojazdowej, z powodu eliminacji jej przez budowanie w szybkim tempie budynku mieszkalnego".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zasadne. Należy bowiem zauważyć, że zaskarżone postanowienie, ze względu na treść rozstrzygnięcia, jego zakres i charakter prawny nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 powołanej ustawy. Prawidłowo Sąd I instancji stwierdził, że przedmiotowe postanowienie "odmowne" nie nadaje się do wykonania, a tym samym nie wywołuje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.