Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 654/16 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona skarżąca argumentowała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wysokimi kosztami rozbiórki wiaty, które okazałyby się niepotrzebne w przypadku uwzględnienia skargi. Sąd wniosek ten uwzględnił, uznając, że spełnione są przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd stwierdził, że co do zasady wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki, gdyż prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do jego budowy materiałów budowlanych. Wykonanie rozbiórki może pociągnąć za sobą także niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody właścicielowi obiektu w związku z koniecznością jego odbudowy, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi decyzja nakładająca obowiązek rozbiórki zostałaby uchylona.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli E. K. i G. K., wnosząc o jego uchylenie. Podnieśli, że budowa przedmiotowej wiaty garażowej jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego a sama decyzja o jej rozbiórce podlega wykonaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wyjaśnić należy, że wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego od sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona do wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w ich majątku, zaś w przypadku ewentualnego uchylenia decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest nałożony na skarżących obowiązek rozbiórki wiaty garażowej położonej na działce nr [...] przy ul. [...] w R. W uzasadnieniu wniosku o jej wstrzymanie (zawartym w skardze) oraz w piśmie z dnia 12 lipca 2016 r. skarżący wskazali na znaczne koszty rozbiórki oraz składowania lub utylizacji pozostałości po wiacie, a także koszty ponownego jej wybudowania. Mając na uwadze konstrukcję wiaty oraz jej rozmiary uznać należało, że skarżący uprawdopodobnili, że wykonanie nakazu rozbiórki przedmiotowej wiaty będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd I instancji prawidłowo zwrócił uwagę, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy. Nie można też wykluczyć, że nawet przy poprawnie przeprowadzonym demontażu część elementów wiaty ulegnie uszkodzeniu, co uniemożliwi ich ponowne wykorzystanie. Jak trafnie zaś podnieśli skarżący poczynienia nakładów finansowych wymagać będzie nie tylko sama rozbiórka wiaty, ale i ewentualne składowanie elementów wiaty bądź ich utylizacja, a także ponowne wybudowanie wiaty (przy założeniu uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę). Przywołane wyżej okoliczności uzasadniają przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązało się dla skarżących z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, jak też trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie, toteż zaskarżone postanowienie wraz z zaprezentowaną w nim argumentacją należy uznać za prawidłowe.
Odnosząc się do argumentacji zażalenia przypomnieć trzeba, że celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom i jest oderwane od oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z tego względu na obecnym etapie postępowania argumentacja wnoszących zażalenie odnosząca się do zasadności nałożenia nakazu rozbiórki nie mogła skutkować odmienną oceną postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania tej decyzji.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.