Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 września 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 września 2003 r. dotyczącą odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę.
W treści uzasadnienia swego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, iż Z. Z. uzyskuje dochód w kwocie około 2.000 zł rocznie, prowadzi gospodarstwo rolne o pow. 2,5 ha, mieszka razem z matką otrzymującą rentę w wysokości 650 zł miesięcznie. Z. Z. jak sam oświadczył posiada oszczędności w wysokości 400.000 zł.
Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż wnioskujący o przyznanie prawa pomocy Z. Z. nie wykazał, aby zaistniały okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania mu prawa pomocy.
Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Z. Z..
Skarżący stwierdził, iż żyje bardzo skromnie, jest osobą samotną i nie widzi żadnego uzasadnienia w tym, aby pozbywać się swych oszczędności w celu opłacenia kosztów sądowych.
Wskazując na powyższe okoliczności strona skarżąca wniosła o uwzględnienie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie strony skarżącej nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy.
Mając na uwadze treść powołanego art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Z. Z. prowadzący gospodarstwo ogrodnicze o pow. 2,5 ha, posiadający oszczędności w wysokości 400.000 zł nie wykazał zaistnienia przesłanek uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.