Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu T. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego w wysokości 350 zł, a w pozostałym zakresie wniosek o przyznanie prawa pomocy oddalił.
W treści uzasadnienia swego rozstrzygnięcia, Sąd I instancji wskazał, iż skarżący uzyskuje dochód w kwocie 1617,24 zł z tytułu renty.
W ocenie Sądu skarżący jest w stanie ponieść koszty opłaty sądowej w wysokości 150 zł i z tych względów wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został uwzględniony w części określonej na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł T. P. Skarżący stwierdził, iż żyje bardzo skromnie, pomaga dzieciom. Ponadto wskazał, że posiadana działka stanowi nieużytek.
Wskazując na powyższe okoliczności strona skarżąca wniosła o uwzględnienie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie strony skarżącej nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy.
Zauważyć należy, iż Sąd I instancji uwzględnił w części wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze treść powołanego art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie udowodnił zaistnienia przesłanek uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.
Oceny Sądu I instancji, iż skarżący jest w stanie uiścić wpis w kwocie 150 zł skarżący skutecznie nie podważył.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżane postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.