Uzasadnienie
J. F., P. K., M. K. i J. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 kwietnia 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające odpisy powyższych zarządzeń przesłane na adres skarżących wskazany w ich skardze, były dwukrotnie awizowane, po czym zostały zwrócone przez pocztę z adnotacją o jej nie podjęciu w terminie przez adresata – zostały uznane za doręczone skarżącym z dniem 23 maja 2016 r. w trybie określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem w dniu 30 maja 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił skargę.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odpis zarządzeń o wezwaniu do usunięcia opisanych wyżej braków formalnych skargi, doręczono Skarżącym, stosownie do art. 73 p.p.s.a., w trybie doręczenia zastępczego w dniu 25 października 2016 r. Zgodnie zaś z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie pisma, którego nie można było dostarczyć w sposób określony w art. 65 - 72 p.p.s.a., uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na jaki pismo zostało złożone w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. W oznaczonym przez sąd terminie strona skarżący nie uiścili wpisu od skargi.
J. K. wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 2 lipca 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W oparciu o treść art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że nieopłacenie przez skarżących w wyznaczonym terminie wpisu od skargi skutkować musiało jej odrzuceniem.
Należy podkreślić, że w myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane. Jak wynika z treści znajdujących się w aktach sprawy kopert zawierających przedmiotowe wezwania do uiszczenia wpisu od skargi przesyłki zostały dwukrotnie awizowane: w dniu 9 maja 2016 r. i w dniu 17 maja 2016 r. Dlatego też, jak wskazano wyżej doręczenie nastąpiło w dniu 23 maja 2016 r. W terminie siedmiu dni, który biegł od wskazanej daty – skarżący nie uiścili wpisu od skargi.
Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. Treść zażalenia nie obala domniemania zgodności doręczenia zastępczego dokonanego w trybie art. 73 p.p.s.a. Odpowiednie adnotacje o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej zostały umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.