Uzasadnienie
J. J., po wniesieniu skargi na uchwałę Rady Miasta Oświęcim z dnia [...] października 2004 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta Oświęcim, został wezwany do uiszczenia wpisu należnego od tej skargi, w wysokości 300 zł. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący wniósł pismo, w którym podniósł, że "w przedmiotowej sprawie opłata nie przysługuje".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 czerwca 2005 r. o sygn. akt II SA/Kr 317/05 odrzucił skargę J. J. wobec nieuiszczenia wpisu od wniesionej skargi.
Po doręczeniu tego postanowienia, skarżący oraz B. J. i C. J., pismami z dnia 5 sierpnia 2005 r., zatytułowanymi "Zażalenie" i "Kasacja," wnieśli o uchylenie ww. orzeczenia.
Sąd, postanowieniami z dnia 28 października 2005 r., odrzucił zarówno wniesione zażalenie, jak i skargę kasacyjną, uznając je za niedopuszczalne.
Od tych postanowień J. J., B. J. oraz C. J. w dniu 26 listopada 2005 r. (data stempla pocztowego) wnieśli pisma zatytułowane "Zażalenie" oraz "Kasacja", w których żądali m.in. uchylenia wydanych orzeczeń. Wobec nieusunięcia braków formalnych wniesionych środków zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniami z dnia 25 kwietnia 2006 r. odrzucił wniesione zażalenie oraz skargę kasacyjną.
Po wniesieniu przez J. J. oraz B. J. i C. J. pisma z dnia 23 maja 2006 r., w którym wyrazili swoje niezadowolenie z wydanych przez Sąd orzeczeń, skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych tego pisma, a następnie, wobec niewykonanania wezwania, Sąd odrzucił postanowieniami z dnia 24 listopada 2006 r. wniesione zażalenie i skargę kasacyjną. Na te postanowienia J. J., B. J. oraz C. J. pismem z dnia 2 grudnia 2006 r. wnieśli zażalenie i skargę kasacyjną, które zostały odrzucone, postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2008 r., wobec niewykonania wezwania Sądu do sprecyzowania wniesionych pism.
J. J., B. J. oraz C. J. od wydanych orzeczeń, pismami z dnia 20 października 2008 r., ponownie wnieśli zażalenie oraz skargę kasacyjną.
Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 24 października 2008 r. o sygn. akt II SA/Kr 317/05, wezwał wskazane wyżej osoby do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od złożonego zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia.
J. J. oraz B. J. i C. J. złożyli w terminie zażalenia na to zarządzenie, wnosząc m.in. o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 4 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych, wymienionych w § 3 (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis), wolne jest od wpisu.
W niniejszej sprawie składane przez żalących kolejne środki zaskarżenia w istocie są konsekwencją postanowienia Sądu I instancji z dnia 29 czerwca 2005 r., kiedy to, z uwagi na nieuiszczenie wpisu, Sąd ten, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę (chociaż skarżący - w terminie otwartym do uiszczenia wpisu - złożył pismo, w którym stwierdził, że "w przedmiotowej sprawie opłata nie przysługuje"; co więcej, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu przed wyjaśnieniem rozbieżności w oznaczeniu strony skarżącej – pkt IV zarządzenia z dnia 10 marca 2005 r.).
Skoro więc wniesione zażalenie immanentnie wiąże się i wynika z odrzucenia środka prawnego, jakim m.in. jest skarga, a o jej odrzuceniu Sąd I instancji orzekł wobec nieuiszczenia wpisu, zatem w takiej sytuacji wniesione zażalenie nie podlega wpisowi, co oznacza, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2008 r., jako nieprawidłowe, podlega uchyleniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 i art. 198 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.