Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. VII SA/Wa 2044/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. W. (w sentencji postanowienia Sąd pierwszej instancji wadliwie wskazał także i M. W. jako stronę której zażalenie zostało odrzucone) na własne postanowienie z dnia 29 sierpnia 2016 r. (w sentencji zaskarżonego postanowienia wadliwie wskazano datę tego postanowienia jako 31 marca 2016 r.), w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu Sąd przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy:
Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2016 r. wydanym w tej sprawie oddalono skargę ww. skarżących na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.
W dniu 7 maja 2016 r. D. W. i M. W. złożyli skargę kasacyjną od ww. wyroku. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżących, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r.
Od postanowienia z dnia 23 maja 2016 r. D. W. i M. W. wnieśli osobiście sporządzone zażalenie.
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. (postanowienie to oznaczone jest datą 29 sierpnia 2015 r. – k. 203, jednakże jest to oczywista omyłka pisarka) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił ww. zażalenie D. W. i M. W., wskazując że sporządzenie zażalenia przez podmiot nieuprawniony czyni go niedopuszczalnym.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła osobiście D. W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2016 r. wezwano D. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 25 września 2016 r. na postanowienie Sądu z dnia 29 sierpnia 2016 r. w kwocie 100 zł.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli D. W. i M. W. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. II OZ 1325/16 Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 1 odrzucił zażalenie M. W., a w punkcie 2 oddalił zażalenie D. W. na ww. zarządzenie z dnia 4 października 2016 r.
W związku z ww. orzeczeniem, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 10 kwietnia 2017 r. D. W. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 9 maja 2017 r. (data wpływu do sądu) D. i M. W. wnieśli zażalenie. Jednakże na zarządzenie z dnia 10 kwietnia 2017 r. nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
Z rejestru opłat sądowych wynika, że do dnia 19 maja 2017 r. w dokumentach księgowych nie odnotowano wpłat do niniejszej sprawy.
Mając na uwadze powyższe, wobec nieuiszczenia wpisu od zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. odrzucił zażalenie na własne postanowienie z dnia 29 sierpnia 2016 r. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Sąd wyjaśnił przy tym, że termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 11 maja 2017 r. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej w dniu 4 maja 2017 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. i M. W., wyrażając swoje niezadowolenie. W wyniku wezwania do usunięcia braków zażalenia skarżący nadesłali podpisane zażalenie (podpisany egzemplarz zażalenia nie został wszyty do akt sprawy, ale znajduje się za jej obwolutą).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Przy czym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jednakże zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a).
W niniejszej sprawie skarżąca D. W. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 29 sierpnia 2016 r. W związku z tym, że od tego zażalenia nie został uiszczony należy wpis, skarżąca została wezwana przez Przewodniczącego Wydziału VII do jego uiszczenia. Prawidłowość zarządzenia wzywającego skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 29 sierpnia 2016 r. była kontrolowana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. II OZ 1325/16 oddalił zażalenie D. W. i odrzucił zażalenie M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Sądu pierwszej instancji z dnia 4 października 2016 r. wzywające D. W. do uiszczenia wpisu od zażalenia.
Następnie zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2017 r. D. W. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 października 2016 r. poprzez uiszczenie wpisu od zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Termin ten upłynął bezskutecznie, zatem trafnie Sąd pierwszej instancji wniesione zażalenie odrzucił, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. jako zażalenie od którego mimo wezwania wpis nie został uiszczony.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.