Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. W., M. W. i M. W. wniesione na zarządzenie z dnia 25 września 2007 r. o wezwaniu J. W. do uiszczenia wpisu.
Uzasadniając powyższe postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż z uwagi na to, że zarządzenie z dnia 25 września 2007 r. skierowane było wyłącznie do J. W., to zażalenie wniesione przez D. W., M. W. i M. W. było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D. W., domagając się jego uchylenia ze względu na nieważność postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zaakceptować należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż legitymację do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 25 września 2007 r. miał jedynie J. W., bowiem powyższe zarządzenie odnosiło się tylko do J. W.. Pozostałym skarżącym tj. M. W., M. W. i D. W. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, co spowodowało, że nie są oni adresatami zaskarżonego zarządzenia określającego należny w sprawie wpis sądowy od zażalenia.
Skoro więc adresatem zarządzenia z dnia 25 września 2007 r. nie była D. W., tym samym zażalenie przez nią wniesione, jako niedopuszczalne winno było być odrzucone, co też zaskarżonym postanowieniem orzeczono.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny wniesione zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw oddalił na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.