Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 października 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 986/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę H. P. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2015 r. i zwrócił H. P. uiszczony przez niego wpis od skargi.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. H. P. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia skarżący odebrał 8 września 2015 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Następnie skarżący w dniu 21 września 2015 r. (data stempla pocztowego) złożył odpisy skargi.
Sąd podkreślił, że skarżący złożył tylko jeden egzemplarz skargi, a z akt wynika, że w sprawie występują również uczestnicy. Mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni, skarżący nadesłał odpisy skargi po terminie, ponieważ z przedstawionych wyżej okoliczności jednoznacznie wynikało, że ostatnim dniem do uzupełnienia braków formalnych skargi był 15 września 2015 r. Dlatego też należało uznać, że H. P., pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia, nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi polegającego na braku odpowiedniej ilości odpisów skargi.
Sąd przywołał treść uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którą niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zażaleniem H. P. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie:
- 1) art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez błędne uznanie, iż doszło do prawidłowego doręczenia zastępczego przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, podczas gdy odbierająca przesyłkę córka skarżącego nie podjęła się oddania mu pisma, ponieważ w tym okresie nie pozostawała w stałym kontakcie ze skarżącym, a ze względu na przebywany w tamtym czasie okres przedporodowy nie przekazała skarżącemu skierowanej do niego przesyłki;
- 2) art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu uchybienia 7 - dniowemu terminowi do jej uzupełnienia, podczas gdy skarżący, działając w zaufaniu do Sądu, uzupełnił brak w dniu 21 września 2015 r. zgodnie z udzielonym mu pouczeniem przez pracownika Sądu;
- 3) art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i odrzucenie skargi, podczas gdy brak formalny w postaci braku odpowiedniej liczby odpisów skargi jako brak uniemożliwiający nadanie sprawie dalszego biegu nie uzasadnia jej odrzucenia.
Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia.
Na wstępie wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny, kontrolując postanowienie Sądu I instancji w przedmiocie odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, bada jedynie czy doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia tych braków zostało dokonane zgodnie z przepisami prawa, a więc czy w ogóle rozpoczął bieg termin do uzupełnienia braku, a jeżeli tak, to czy strona dokonała czynności w tym terminie.
Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego w terminie braków formalnych skargi wprowadza sankcję w postaci jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący nie dołączył do skargi wystarczającej liczby jej odpisów dla uczestników postępowania. Sąd prawidłowo wydał więc zarządzenie wzywające go do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 września 2015 r., jednak ten w przepisanym terminie (do 15 września 2015 r.) nie nadesłał do sądu wymaganych odpisów skargi. Uczynił to dopiero po wyznaczonym terminie, w dniu 21 września 2015 r. (data nadania). Dlatego też zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a.
Odnośnie zarzutu, iż w sprawie nie doszło do prawidłowego doręczenia zastępczego przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem odbierająca przesyłkę córka skarżącego nie podjęła się oddania mu pisma wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, to nie córka skarżącego odebrała przesyłkę zawierającą przedmiotowe zarządzenie a sam skarżący. Świadczy o tym przede wszystkim zamieszczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki adnotacja osoby doręczającej, z której wynika, że osobą odbierającą przesyłkę był H. P. (k. 17).
Ponadto w piśmie przewodnim, wraz z którym przesłano odpisy skargi, skarżący sam wskazał, że przesyła odpisy z opóźnieniem bowiem źle zrozumiał wezwanie. Mając powyższe okoliczności na uwadze stwierdzić należy, że przesyłkę zawierającą zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący odebrał osobiście a więc było to doręczenie skuteczne.
Sąd I instancji słusznie również podniósł, powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13, że niedołączenie wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu a nieuzupełnienie tego braku formalnego w wyznaczonym terminie powinno skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.