Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1778/14 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółka z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] maja 2014 r. o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 500 zł za naruszenie art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.).
Sąd wskazał, że w skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że "w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca Spółka może zostać zmuszona do podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wniosek złożony przez skarżącą Spółkę, prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie gospodarowania odpadami, nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ nie został należycie umotywowany.
Zdaniem Sądu, skarżąca nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W treści złożonego wniosku ograniczyła się do ogólnikowych stwierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną może powodować konieczność "podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym". Tymczasem, uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Skarżąca powinna przytoczyć konkretne okoliczności wskazujące na możliwość zaistnienia wyżej opisanych zdarzeń, a twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Takich dokumentów skarżąca nie przedstawiła.
Sąd nie znając sytuacji finansowej Spółki, nie ma możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody majątkowej w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji ani czy skutki tej decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji skarżąca winna była wykazać m. in. wysokość osiąganych obrotu i dochodów, a także przedłożyć stosowne dokumenty potwierdzające te dane. Powołanie się przez skarżącą na dotkliwe skutki wyegzekwowania kary, polegające na konieczności "podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym", bez bliższego uzasadnienia i uprawdopodobnienia, nie spełnia wyżej wskazanych wymogów.
Sąd wskazał ponadto, że przedmiotem sporu jest decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, a więc z istoty swej skutki tej decyzji są odwracalne. Dlatego, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi zwrot należności.
Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji, w sytuacji, gdy zachodzą wskazane w powołanym wyżej przepisie przesłanki do jej wstrzymania.
Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca Spółka podniosła, że Sąd I instancji rozważając zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pominął, iż zgodnie z art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w wypadku, gdy przedsiębiorca po raz drugi przekazuje odpady do instalacji innych niż regionalne zostaje wykreślony z rejestru działalności regulowanej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek strony nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku powołano art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i podniesiono, że skarżąca może zostać wykreślona z rejestru, a tym samym może zostać zmuszona do zakończenia działalności, a ponadto wskazano, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca może zostać zmuszona do podjęcia działań "całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym". Tak sformułowany wniosek nie jest wystarczający w zakresie uzasadnienia wystąpienia przesłanek do wstrzymania wykonania aktu. Okoliczność, że skarżąca może zostać wykreślona z rejestru nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie stanowi bezpośredniego następstwa jej wykonania.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie powoduje bowiem skutku w postaci wykreślenia z rejestru działalności regulowanej. Wskazać trzeba również, że w niniejszej sprawie chodzi o świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty.
W tej sytuacji należało uznać, że Sąd I instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.