Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 1205/13 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał solidarnie skarżących: K. J., W. J., P. J. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi K.J., W. J., P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
K. J. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Wynikająca z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie, obowiązuje jedynie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką właśnie sytuacją. Skoro zatem po stronie skarżących zachodzi współuczestnictwo materialne, to tym samym zaistniała podstawa do ustalenia jednego wpisu w tej sprawie.
Zgodna z przepisami jest także wskazana w zarządzeniu wysokość wpisu określona na 500 zł., która wynika z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W tym stanie rzeczy należy uznać, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2013 r. wzywające skarżących do uiszczenia wpisu jest zgodne z prawem.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.