Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Administracyjny w powołaniu na art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniając sytuację majątkową skarżącego Sąd I instancji przyjął, że przy dochodach 2093,69 zł netto miesięcznie będąc osobą samotną skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie bez uszczerbku dla kosztów swego utrzymania.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący podnosi, że opłaty jakie ponosi na mieszkanie, leczenie i remont mieszkania pozbawiły go wolnych środków finansowych wobec czego nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące sytuacji materialnej skarżącego pozostają w pełnej zgodności z danymi jakie podał sam skarżący ubiegając się o przyznanie prawa pomocy. Biorąc pod uwagę dochody skarżącego w kwocie 2.093,69 zł, które nie mając nikogo na utrzymaniu, skarżący ma wyłącznie na swoje potrzeby jak i podane przez skarżącego wydatki na leczenie i opłaty za mieszkanie niezasadna jest ocena sądu I instancji, że bez uszczerbku dla utrzymania siebie skarżący może ponieść koszty sądowe. Zwrócić należy przy tym uwagę, że osiągany przez skarżącego dochód zbliżony jest do średniego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2004 r., które wynosiło 2289,57 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2005 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2004 r. M.P Nr 10, poz. 205).
Nie można w świetle tych okoliczności podzielić stanowiska zażalenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 246 § 1 pkt. 2 p.s.a i dlatego na podstawie art. 184 p.s.a w związku z art. 197 p.s.a orzeczono jak w sentencji.