Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 976/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J.G. na własne postanowienie z dnia 9 lipca 2014 r., w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał na przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", a następnie na przepis art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. i podniósł, że skarżąca mimo wezwania nie uiściła wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 9 lipca 2014 r., dlatego zażalenie to zostało odrzucone, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Zażalenie z dnia 25 września 2014 r. na powyższe postanowienie wniosła skarżąca wyrażając swoje niezadowolenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Zgodnie zaś z § 4 tego przepisu "zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu".
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie skarżącej z tego powodu, że mimo wezwania skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od tego zażalenia.
Na to postanowienie z dnia 9 lipca 2014 r. zażalenie wniosła skarżąca. Następnie zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do wniesienia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 9 lipca 2014 r. Skarżąca wpisu nie uiściła, zatem postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił powyższe zażalenie jako nieopłacone.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego takie działanie Sądu pierwszej instancji jest wadliwe. Zwrócić bowiem należy uwagę, że skoro postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r. zażalenie skarżącej zostało odrzucone z tego powodu, że nie uiszczono wpisu sądowego, to zażalenie na to postanowienie (z dnia 9 lipca 2014 r.), w myśl art. 220 § 4 P.p.s.a., jest wolne od wpisu. Tymczasem wobec nieuiszczenia wpisu zażalenie na to postanowienie z dnia 9 lipca 2014 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił. Jednakże, skoro na podstawie art. 220 § 4 P.p.s.a., zażalenie na postanowienie z dnia 9 lipca 2014 r. było wolne od wpisu, to odrzucenie tego zażalenia jako nieopłaconego, należy uznać za nieprawidłowe. Dlatego zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 17 września 2014 r. zostało uwzględnione.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.