Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1894/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie T. Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 17 listopada 2010 r.
Na powyższe postanowienie T. Z. wniosła zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 13 października 2011 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał T. Z. do uiszczenia wpisu od powyższego zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Zażaleniem z dnia 10 listopada 2011 r. (data nadania) T. Z. zaskarżyła powyższe zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca opisała swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną oraz stan faktyczny sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy – wezwał wnoszącą zażalenie do uiszczenia od niego wpisu sądowego. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Odnośnie natomiast argumentów zawartych w zażaleniu wskazać należy, że strona niemająca dostatecznych środków umożliwiających jej prowadzenie sprawy przed sądem administracyjnym może ubiegać się o przyznanie jej prawa pomocy (art. 243 – 263 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.