Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 527/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił J. P. przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia faktyczne i prawne.
D. P. i J. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem z dnia 11 września 2015 r. każdy ze skarżących wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 9 egzemplarzy odpisów skargi lub uwierzytelnionych fotokopii w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia pod rygorem odrzucenia skargi. Zaznaczono, że nadesłanie odpisów skargi przez jednego ze skarżących zwolni z obowiązku drugiego skarżącego.
Zarządzeniem z tej samej daty wezwano również skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi.
Oba zarządzenia nadane zostały na adres skarżących osobnymi przesyłkami. Ze zwrotnych poświadczeń odbioru wynika, że korespondencja ta jako niepodjęta w terminie przez adresatów wróciła do nadawcy. Każdą z tych przesyłek po dwukrotnym awizowaniu w dniach 17 września 2015 r. i 25 września 2015 r. jako niepodjętą w terminie zwrócono nadawcy w dniu 3 października 2015 r. (vide: akta sądowe karty nr 30 i 31).
Wnioskiem nadanym w placówce pocztowej w dniu 29 października 2015 r. D. P. zwróciła się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpowiedniej ilości odpisów skargi oraz dokonania opłaty. Wyjaśniła ona, że do uchybienia terminu doszło na skutek niedoręczenia korespondencji. W dniu 1 października 2015 r. w placówce pocztowej po okazaniu przez nią awiza wyjaśniono, że przesyłka jest skierowana do męża J. P. i nie może być jej wydana. O przesyłce do niej nikt jej nie poinformował. Wówczas również zanotowała sygnaturę sprawy i czekała na korespondencję przesłaną do niej. W trakcie rozmowy telefonicznej z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w dniu 27 października 2015 r. uzyskała ona informację, że pisma były skierowane do obu skarżących. W związku z tym złożyła ona zażalenie w Urzędzie Pocztowym G. 14 na brak dostarczenia przesyłki oraz awiza na jej nazwisko.
Z pisma z dnia 11 kwietnia 2016 r. wynika, że powyższy wniosek o przywrócenie terminu składał także J. P. Odmawiając przywrócenia terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu. Niezawiniony brak możliwości terminowego usunięcia braków formalnych skargi nie został wykazany. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu. W szczególności nie wykazał on, że z przyczyn niezawinionych nie odebrał kierowanej do niego korespondencji. Przesyłka była awizowana w dniach 17 i 25 września 2015 r. i prawidłowo zwrócona nadawcy w dniu 3 października 2015 r.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła D. P., domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).
Naczelny Sąd Administracyjny akceptuje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Z akt sprawy wynika, iż przesyłka skierowana do J. P. zawierająca zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi została awizowana w dniu 17 września 2015 r., powtórnie awizowana w dniu 25 września 2015 r., zaś zwrot przesyłki, jako niepodjętej w terminie, nastąpił w dniu 3 października 2015 r. Uwzględniając wyjaśnienia zawarte w piśmie Poczta Polska S.A., stanowiącym odpowiedź na pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o udzielenie informacji o sposobie doręczenia przesyłki kierowanej do D. P., zarządzeniem z dnia 12 października 2015 r. uznano przesyłkę za doręczoną adresatowi z dniem 2 października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki adresowanej do J. P. oraz znajdująca się w aktach sprawy korespondencja nie pozwalają na zaakceptowanie argumentacji strony skarżącej, która w okolicznościach niniejszej sprawy nie podważyła skuteczności doręczenia przesyłki w w/w trybie.
Obalenie domniemania doręczenia nie może nastąpić jedynie w oparciu o oświadczenie strony w zakresie złego funkcjonowania doręczyciela, tj. Poczty Polskiej (por. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 1861/11). W zażaleniu nie przedstawiono żadnej argumentacji, która mogłaby wpłynąć na ocenę zaskarżonego postanowienia, a przedstawione okoliczności odnoszą się jedynie do kwestii prawidłowości doręczenia przesyłki adresowanej do D. P., nie zaś J. P., którego sytuacja procesowa podlegała ocenie w zaskarżonym postanowieniu. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła tym samym okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowych.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.