Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A.S., uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Postanowieniem z dnia 17 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 11 września 2009 r.
Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował postanowienie własne z dnia 17 marca 2011 r. w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanych słów "oddalającego skargę A.S." wpisał "uchylającego decyzję Wojewody Mazowieckiego".
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że oczywista omyłka polegała na niezamierzonym, błędnym opisaniu sentencji wyroku z dnia 11 września 2009 r. Sąd I instancji podkreślił, że sprostowanie było dopuszczalne, bowiem nie miało żadnego wpływu na treść orzeczenia i nie prowadziło do jego zmiany.
Zażalenie na postanowienie z dnia 11 sierpnia 2011 r. wniosła skarżąca. Wskazała, że sprostowanie powinno dotyczyć również innych niedokładności i oraz oczywistych omyłek dotyczących "poświadczenia o prawidłowym dostępie stron do akt sprawy [...]", niezgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i interpretacji planu oraz wydania wyroku mimo wadliwości dokumentów, na podstawie których Sąd I instancji orzekał.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Istotą zastosowania tego przepisu jest umożliwienie usunięcia z wyroku (lub postanowienia) wszelkich jego oczywistych niedokładności czy innych drobnych omyłek. Słusznie przyjął Sąd I instancji, że w niniejszym przypadku przepis ten mógł zostać zastosowany. Podlegające sprostowaniu uchybienie stanowiło oczywistą omyłkę, pozostająca bez wpływu na rozstrzygnięcie.
Podnoszone przez stronę w zażaleniu okoliczności stanowią polemikę z uzasadnieniem wydanego w sprawie wyroku oraz zarzuty odnośnie prowadzonego przez Sąd I instancji postępowania. Nie są to więc kwestie, które mogą podlegać rozpoznaniu w drodze sprostowania postanowienia.
Z tych też przyczyn i na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia.