Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 48/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną, wniesioną przez radcę prawnego w imieniu S. G.. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że pismo skarżącego nie zostało należycie opłacone (zostały naklejone znaki opłaty sądowej), a podlegało opłacie stałej w kwocie 100 zł, w związku z powyższym Sąd, zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił skargę kasacyjną bez wzywania do uiszczenia opłaty.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 23 września 2005 r. skarżący podniósł, że należny wpis uiścił znakami opłaty sądowej, gdyż w jego ocenie, pomimo że z treści art. 219 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika wprost taka forma uiszczania wpisu, to uiszczanie szczególnie stałego wpisu znakami opłaty sądowej jest powszechnie akceptowane w postępowaniu cywilnym, chociaż ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.) nie przewiduje takiej formy wnoszenia opłat. Ponadto skarżący podniósł, że w postanowieniu z dnia 3 września 2004 r., OZ 344/04 (ONSAiWSA 2004 nr 3, poz.
54) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...) z tego tylko powodu, że opłata stała od tej skargi została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego". Przesłanką takiego postanowienia był fakt, iż opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu. Zatem zdaniem skarżącego uznanie, iż uiszczenie stałego wpisu znakami opłaty sądowej za niezgodne z przepisami art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi o niekonsekwencji orzecznictwa w tym względzie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wzywania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W związku z tym unormowaniem nie ma możliwości skutecznego uiszczenia wpisu znakami opłaty sądowej. Stanowisko takie jest przyjmowane zarówno w orzecznictwie sądowym, jak i w doktrynie. Przykładowo można wskazać postanowienie z dnia 7 kwietnia 2004 r., FZ 28/04 (ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 4), w którym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uiszczenie opłaty sądowej nie może nastąpić w innej formie niż przewidziana w art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W doktrynie odnośnie sposobu uiszczania opłaty sądowej również prezentowany jest pogląd, że opłaty tej nie można uiszczać znakami opłaty sądowej (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi..., s. 292).
Stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2139) od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie należało uiścić wpis stały w wysokości 100 zł. Trafnie zatem Sąd pierwszej instancji zauważył, że skoro przepis art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje formy uiszczenia wpisu sądowego poprzez naklejenie znaków opłaty sądowej, to należy stwierdzić, że od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego, w imieniu S. G., nie został uiszczony należny wpis w kwocie 100 zł. W tym stanie rzeczy skargę kasacyjną wniesioną przez radcę prawnego podlegającą stałej opłacie, a nienależycie opłaconą należało odrzucić bez wzywania do uiszczenia wpisu.
Nie jest trafne stanowisko skarżącego, że skoro opłata znakami sądowymi jest powszechnie akceptowana w postępowaniu cywilnym, mimo że ustawa o kosztach sądowych nie przewiduje takiej formy opłaty, to powinna być także akceptowana taka forma uiszczania opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący pominął fakt, że przepis § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 1981 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 21, poz. 107) stanowi, że opłaty sądowe uiszcza się znakami z napisem "opłata sądowa" albo gotówką do kas sądowych lub na rachunek bankowy dochodów właściwego sądu. Stąd też w postępowaniu cywilnym dopuszczone zostało uiszczenie opłaty znakami sądowymi.
Nie ma natomiast związku z zagadnieniem występującym w tej sprawie, stanowisko wyrażone w powołanym przez skarżącego postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r., OZ 344/04, ponieważ dotyczyło ono tego, że prawidłowe uiszczenie opłaty od skargi kasacyjnej na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego jest równoznaczne z wniesieniem takiej opłaty na rachunek bankowy wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdyż właściwym sądem administracyjnym w przypadku wnoszenia opłaty od skargi kasacyjnej jest także Naczelny Sąd Administracyjny. Ponadto należy podnieść, że sądy administracyjne objęte są częścią budżetu państwa odrębną w stosunku do sądów powszechnych, zaś dochody ze znaków opłat sądowych nie są dochodami sądów administracyjnych.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.