Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sporządzoną osobiście przez skarżącą E. W.-J., wbrew przepisowi art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2003 r. oddalającego skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia 25 sierpnia 2001 r. w przedmiocie ustanowienia strefy ochronnej ujęć wody.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła sporządzone również osobiście zażalenie. Zażalenie to stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Prawa postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostało przez Sąd odrzucone obecnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 marca 2005 r., ze względu na naruszenie przepisu art. 194 § 4 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a jedynie wyjątkowo przez stronę, gdy jest ona sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem nauk prawnych.
We wniesionym pismem z dnia 6 kwietnia 2005 r. zażaleniu skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i rozpoznania zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiają szczególne wymogi formalne w stosunku do niektórych pism procesowych. Pismem takim jest skarga kasacyjna, której sporządzenie ze względu na te właśnie szczególne wymogi ustawa pozostawia profesjonalnym podmiotom wymienionym w art. 175 ustawy. Konsekwentnie ten sam rygor obowiązuje przy sporządzaniu
Sygn. akt II OZ 127/06 zażaleń na postanowienia Sądu o odrzuceniu skarg kasacyjnych. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie należy do grupy podmiotów uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej ani zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, dlatego postanowienie Sądu I instancji z dnia 25 marca 2005 r. jest zgodne z prawem, a tym samym zażalenie skarżącej na to postanowienie nie może zostać uwzględnione.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.