Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek M.E. o wyłączenie sędziego Edyty Podrazik oraz oddalił wniosek w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że sędzia Edyta Podrazik została wyłączona od rozpoznawania przedmiotowej sprawy prawomocnym postanowieniem z dnia 22 października 2008 r., a kolejny wniosek w takiej sytuacji jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Odnosząc się zaś do żądania wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w osobach: Marii Kwiecińskiej, Aleksandry Łaskarzewskiej, Jolanty Szanieckiej, Małgorzaty Góreckiej, Wiesławy Batorowicz, Barbary Drzazgi, Elwiry Brychcy i "pozostałych" oraz przekazania niniejszej sprawy do równorzędnego wydziału Sądu działającego zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP Sąd wskazał, że prawomocnym postanowieniem z dnia 12 stycznia 2009 r. odmówiono już raz wyłączenia m.in. sędziów Marii Kwiecińskiej, Aleksandry Łaskarzewskiej, Danuty Rzyminiak-Owczarczak, Jolanty Szanieckiej, Barbary Kamieńskiej, Małgorzaty Góreckiej, Wiesławy Batorowicz, Barbary Drzazgi a postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r. ponownie odmówiono wyłączenia sędziego Aleksandry Łaskarzewskiej. Jednakże Sąd uznał, że wnioskodawczyni częściowo przedstawiła nowe okoliczności, które jej zdaniem mogłyby stać się podstawą do wyłączenia sędziów wskazanych we wniosku.
Rozpoznając wniosek Sąd wskazał, że zarzuty co do czasu prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego, stosowania przepisów procesowych oraz zasadności wydanego rozstrzygnięcia nie stanowią okoliczności uzasadniającej wątpliwość co do bezstronności sędziów. Nie jest również dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawczyni kwestionuje zasadność rozstrzygnięć w innych sprawach toczących się z udziałem tych sędziów. Okoliczność, że sędziowie reprezentują pogląd prawny niekorzystny dla strony lub wydają odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia (także w innych sprawach, w których stroną jest wnioskodawczyni) nie stanowi podstawy ich wyłączenia.
Ponadto Sąd podkreślił, że w sprawie brak jest nawet uprawdopodobnienia istnienia okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziów w rozpatrywanej sprawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M.E. podnosząc zarzuty zawarte w swoich wcześniejszych wnioskach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 p.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek strony, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).
Odnosząc się do pkt. 1 zaskarżonego postanowienia, w którym są odrzucił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego Edyty Podrazie, należy stwierdzić, że Sąd I instancji postąpił zgodnie z obowiązującymi przepisami. Skoro bowiem sędzia Edyta Podrazik został już wyłączona od rozpoznawania przedmiotowej sprawy, to stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. wniosek taki należało odrzucić.
Odnosząc się zaś do pkt. 2 zaskarżonego postanowienia wskazać należy, że w związku z tym iż Sąd I instancji dopatrzył się nowych okoliczności, które uzasadniały ponowne złożenie wniosku o wyłączenie sędziów, rozpoznał on sprawę i ocenił podniesione we wniosku okoliczności. Jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu analiza akt prowadzi do wniosku, iż w sprawie nie zaistniały żadne z przyczyny wyłączenia sędziów, których dotyczy wniosek, z mocy ustawy na podstawie art. 18 p.p.s.a. Ponadto, jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez tych sędziów nie istnieje między nimi a stroną postępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie. Tym samym w sprawie brak jest podstaw do wyłączenia z rozpoznawania sędziów wymienionych we wniosku skarżącej.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.