Uzasadnienie
M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku szpitala uzdrowiskowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 lutego 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.
Pismem z dnia 1 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie to, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. Następnie WSA we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyniku kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 19 października 2016 r. ponownie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. Kolejny wniosek o prawo pomocy został również negatywnie rozpatrzony przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia 7 marca 2017 r. Postanowienie to również zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2017 r.
Następnie skarżący pismem z dnia 4 maja 2017 r. został ponownie wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.) – dalej p.p.s.a. odrzucił skargę.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 4 maja 2017 r. w wykonaniu prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 22 maja 2017 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty upłynął w dniu 29 maja 2017 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący opłaty nie uiścił.
Pismem z dnia 26 lipca 2017 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W oparciu o treść art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że nieopłacenie przez skarżącego w wyznaczonym terminie wpisu od skargi skutkować musiało jej odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.