Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 902/14 Przewodniczący Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział Zamiejscowy w Radomiu na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wezwał skarżącego H. T. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r., znak [...] - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Na powyższe zarządzenie skarżący H. T. wniósł zażalenie.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że decyzja nr [...] i decyzja nr [...] wydane zostały w dniu [...] czerwca 2014 r. i są częściami jednego postępowania oznaczonego [...], a obecnie decyzje te wyznaczone są do odrębnych postępowań przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Radomiu.
Skarżący wniósł o połączenie i łączne rozpoznanie spraw obu decyzji w jednym postępowaniu przed sądem administracyjnym i zarządzenie jednokrotnego uiszczenia wpisu od obu zaskarżonych decyzji. Skarżący podkreślił, że rozpoznanie w jednym postępowaniu spraw dotyczących obu zaskarżonych decyzji jest zasadne, ponieważ akta, dowody i strony postępowania są te same do spraw z obu decyzji. Akta dotyczą tej samej nieruchomości i łączy je ta sama strona skarżąca. Dla skarżącego wielokrotne uiszczanie wpisu sądowego jest nadmiernym obciążeniem finansowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). A zatem, przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, iż skargi podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki.
A mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych od sprzeciwu i zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260 p.p.s.a. tj. wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.). Nadto, z mocy art. 220 § 4 p.p.s.a. wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tegoż przepisu, tj. o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Do przedmiotowej sprawy nie mają zastosowania przepisy dotyczące tak przedmiotowego jak i podmiotowego zwolnienia strony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury – 500 zł.
W świetle powyższych przepisów nie ulega zatem wątpliwości, że wniesiona w niniejszej sprawie przez H. T. skarga na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie, jest pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne i podlega obowiązkowi wpisu w wysokości 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi), jak prawidłowo wskazano w zaskarżonym zarządzeniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. H. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego oznaczonego na mapie jako G 2-3 usytuowanego na posesji przy ul. J. w Radomiu oraz na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku garażowego oznaczonego na mapie jako G 1 usytuowanego na posesji przy ul. J. w Radomiu. A zatem, H. T. wniósł skargi na dwie decyzje Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dotyczące różnych obiektów budowlanych. Skarga na decyzję na decyzję nr [...] została zarejestrowana w Repertorium pod sygn. akt VIII SA/Wa 902/14., zaś skarga na decyzję nr [...] pod sygn. akt VIII SA/Wa 901/14.
W tym stanie rzeczy skarżącego obciąża obowiązek uiszczenia dwóch wpisów sądowych, tj. od skargi na decyzję nr [...] i od skargi na decyzję nr [...].
Ewentualne połączenie spraw do łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter tylko techniczny. Nie powoduje to jednak powstania jednej nowej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt II GZ 23/11). Skoro zatem skarżący złożył skargi na decyzje Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...] i znak [...], to ciąży na skarżącym obowiązek opłacenia skarg wniesionych na obie decyzje.
Zauważyć należy, iż skarga powyższa nie należy ponadto do kategorii spraw wymienionych w art. 239 pkt 1 p.p.s.a., a skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.