Postanowienie NSA z 17 marca 2005 r., II OZ 129/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 marca 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. i M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2004r. sygn. akt VII SA/Wa 1347/04 o uchyleniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2004r. i wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia

Sprawa

w sprawie ze skargi W. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lipca 2004r. [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie, jak również postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2004r. i przekazać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski

Uzasadnienie

.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego W. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującego w mocy postanowienie o wstrzymaniu wykonania pozwolenia na budowę budynku kawiarni z funkcją mieszkalną przy ul. [...] w Piszu na działce nr [...]. Skarżący wniósł o zmianę powyższego postanowienia Sądu powołując się na nowe okoliczności w sprawie, a mianowicie wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie wydało decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej dla powyższej inwestycji warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Wydanie przez organ postanowienia o wstrzymaniu wykonania pozwolenia na budowę zostało natomiast wydane w oparciu o fakt wszczęcia powyższego postępowania nadzwyczajnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 grudnia 2004r. uchylił zatem wcześniejsze postanowienie z dnia 27 października 2004r. oraz wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Następnie skarżący nadesłał kopię decyzji SKO w Olsztynie z dnia 7 grudnia 2004r., z której wynika, że decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy została utrzymana w mocy.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli M. i L. O. podnosząc, że Wojewoda Warmińsko-Mazurski decyzją z dnia 16 grudnia 2004r. stwierdził nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Tak sformułowany przepis nie budzi wątpliwości co do tego, że Sąd orzekając w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, winien wszechstronnie rozważyć i ocenić, czy w konkretnej sprawie zachodzą określone w tym przepisie przesłanki, mając na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, lecz również pozostałych stron postępowania.

W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż nieustannie ulegają zmianie okoliczności, które stają się podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Fakt toczących się postępowań przed organami administracji publicznej, sam przez się wprawdzie nie przesądza o zaistnieniu przesłanki określonej art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże należy go wziąć pod uwagę przy ocenie zaistnienia ewentualnych skutków w przepisie tym określonych. Z chwilą ponownego rozpoznania sprawy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien wziąć pod uwagę te okoliczności, tym bardziej, że okoliczności wskazują, iż do tego czasu zapadną kolejne decyzje administracyjne w sprawie dotyczącej oceny legalności pozwolenia na budowę.

Niezależnie od powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nie wskazał w sposób dostatecznie przekonywujący, jakie okoliczności legły u podstaw uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu postanowienia brak jest w tej kwestii przedstawienia motywów, jakie uzasadniały podjęcie rozstrzygnięcia o tej treści. Przede wszystkim nie rozważono, jakie mogłyby wyniknąć skutki wynikające z faktu wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę, miarodajne w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy.

Mając na uwadze wady zaistniałe w postanowieniu zaskarżonym rozpatrywanym zażaleniem, jak również wady zawarte w postanowieniu poprzedzającym jego wydanie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za konieczne zastosowanie regulacji przewidzianej w art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, celem prawidłowego orzeczenia co do istoty sprawy przy ponownym jej rozpoznawaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.